Чу бишунид саъди он гиронмояи мард

چو بشنید سعد آن گرانمایه مرد

Пазира шудаш бо сипоҳӣ чу гирд

پذیره شدش با سپاهی چو گرد

Фурӯди оўридндши андари замон

فرود آوریدندش اندر زمان

Бипурсед саъд аз тани паҳлавон

بپرسید سعد از تن پهلوان

Ҳам аз шоҳу дастуру зи лашкараш

هم از شاه و دستور وز لشکرش

зи солори бедору зи кишвараш

ز سالار بیدار وز کشورش

Радои зери пирӯзи бФгнд ва гуфт

ردا زیر پیروز بفگند و گفت

Ки мо найза ва теғ дорем ҷуфт

که ما نیزه و تیغ داریم جفت

зи дебои нгўинди мардони мард

ز دیبا نگویند مردان مرد

зи рузу зи симу зи хоб ва з хӯрд

ز زر و ز سیم و ز خواب و ز خورد

Гиронмояи пирўзномаҳ ба дод

گرانمایه پیروز نامه بداد

Суханҳои рустам ҳаме кард ёд

سخنهای رستم همی‌ کرد یاد

Схнҳош бишунид ва нома бихонад

سخنهاش بشنید و نامه بخواند

Дарон гуфтани нома хира бимонад

درآن گفتن نامه خیره بماند

Битозӣ яке нома посух навишт

به تازی یکی نامه پاسخ نوشت

Падедор кард андрўи хубу зишт

پدیدار کرد اندرو خوب و زشت

зи ҷинӣ сухан гуфт вази одамӣ

ز جنی سخن گفت وز آدمی

зи гуфтори пайғамбари ҳошимӣ

ز گفتار پیغمبر هاشمی

зи тавҳиду қуръону въду ваъид

ز توحید و قرآن و وعد و وعید

зи таъӣду зи расмҳои ҷадид

ز تأیید وز رسمهای جدید

зи Қатарону зи оташу змҳрир

ز قطران و ز آتش و زمهریر

зи фирдавси вази ҳури вази ҷӯии шер

ز فردوس وز حور وز جوی شیر

зи кофури маншуру моءи муайян

ز کافور منشور و ماء معین

Дарахти биҳишт ва майу ангабин

درخت بهشت و می و انگبین

Агар шоҳи бипазиради ин дайни рост

اگر شاه بپذیرد این دین راست

Ду олам ба шоҳӣ ва шодӣ варост

دو عالم به شاهی و شادی وراست

Ҳамон тоҷ дорад ҳамон гӯшвор

همان تاج دارد همان گوشوار

Ҳамаи сола бо буиу ранг ва нигор

همه ساله با بوی و رنگ و نگار

Шафиъ аз гуноҳаши Муҳамад буд

شفیع از گناهش محمد بود

Таниш чун гулоби мсъд буд

تنش چون گلاب مصعد بود

Бакорӣ ки подоши ёбии биҳишт

بکاری که پاداش یابی بهشت

Набояд ба боғи балои кӣнаи кишт

نباید به باغ بلا کینه کشت

Тани яздгирду ҷаҳони фарох

تن یزدگرد و جهان فراخ

Чунин боғу майдону айвони вкох

چنین باغ و میدان و ایوان وکاخ

Ҳамаи тахти гоҳу ҳамаи ҷашну сур

همه تختگاه و همه جشن و سور

Нахуррам ба дидори як мӯии ҳур

نخَرَّم به دیدار یک موی حور

Ду чашми ту андари сарои сипанҷ

دو چشم تو اندر سرای سپنج

Чунин хира шуд аз паии тоҷу ганҷ

چنین خیره شد از پی تاج و گنج

Баси эмини шдстии барин тахти оҷ

بس ایمن شده‌ستی برین تخت عاج

Бад-ӣни юзу бозу бад-ӣни меҳру тоҷ

بدین یوز و بازو بدین مهر و تاج

Ҷаҳонии куҷои шарбатии оби сард

جهانی کجا شربتی آب سرد

Наярзад дилатро чаҳ дорӣ ба дард

نیرزد دلت را چه داری به درد

Ҳронкс ки пеш ман ояд ба ҷанг

هرآنکس که پیش من آید به جنگ

Набинад ба ҷузи дӯзаху гӯри танг

نبیند بجز دوزخ و گور تنگ

Биҳиштаст агар бгрўии ҷои ту

بهشتست اگر بگروی جای تو

Нигар то чаҳ бошад кунун рои ту

نگر تا چه باشد کنون رای تو

Ба қртоси меҳр араб барниҳод

به قرطاس مهر عرب برنهاد

Дуруди Муҳамад ҳаме кард ёд

درود محمد همی‌ کرد یاد

Чу шуъба муғира бигуфт он замон

چو شعبه مغیره بگفت آن زمان

Ки ояд бар рустами паҳлавон

که آید بر رستم پهلوان

зи Эрони яке номадории зи роҳ

ز ایران یکی نامداری ز راه

Биёмад бар паҳлавони сипоҳ

بیامد بر پهلوان سپاه

Ки омад фиристодае перу суст

که آمد فرستاده‌ای پیر و سست

На аспу силеҳ ва на чашмии дуруст

نه اسپ و سلیح و نه چشمی درست

Яке теғи борӣк бар гарданаш

یکی تیغ باریک بر گردنش

Падеди омадаи чоки пероҳанаш

پدید آمده چاک پیراهنش

Чўрстм ба гуфтор ӯ бингаред

چو رستم به گفتار او بنگرید

зи дебо саропарда баркашид

ز دیبا سراپرده‌ای برکشید

зи зарбафт чинӣ кашиданд нах

ز زربفت چینی کشیدند نخ

Сипоҳ андар омад чу мӯру малах

سپاه اندر آمد چو مور و ملخ

Ниҳоданд заррини яке зергоҳ

نهادند زرین یکی زیرگاه

Нишаст аз буриши паҳлавони сипоҳ

نشست از برش پهلوان سپاه

Бар ӯ аз эрониёни шасти мард

بر او از ایرانیان شست مرد

Саворону мардони рӯзи набард

سواران و مردان روز نبرد

Ба зари бофтаи ҷомаҳои бунафш

به زر بافته جامه‌های بنفش

Бпо андарун карда зарринаи кафш

بپا اندرون کرده زرینه کفش

Ҳамаи тавқи дорон бо гӯшвор

همه طوق داران با گوشوار

Сарои пардаи оростаи шоҳвор

سراپرده آراسته شاهوار

Чу шуъба ба болои пардаи сарой

چو شعبه به بالای پرده‌سرای

Биёмад барон ҷома наниҳод пой

بیامد بر آن جامه ننهاد پای

Ҳаме рафт брхоки брхўори хор

همی‌ رفت بر خاک بر خوار خوار

з шамшер карда яке дстўор

ز شمشیر کرده یکی دستوار

Нишаст аз бар хоку касро надид

نشست از بر خاک و کس را ندید

Сӯии паҳлавон сипаҳ нанигаред

سوی پهلوان سپه ننگرید

Бадв гуфт рустам ки ҷони шоддор

بدو گفت رستم که جان شاددار

Бадонаши равону тани ободи дор

به دانش روان و تن آباد دار

Бадв гуфт шуъба ки эй неки ном

بدو گفت شعبه که ای نیک نام

Агар дайн пазирӣ шавам шодком

اگر دین پذیری شوم شادکام

Бипечед рустами зи гуфтори ӯй

بپیچید رستم ز گفتار اوی

Брўҳош парчин шуду зард рӯй

بَروهاش پُرچین شد و زرد روی

Азуи номаи бастад бхўонндаҳ дод

ازو نامه بستد به خواننده داد

Суханҳо бирав кард хонандаи ёд

سخنها برو کرد خواننده یاد

Чунин дод посух ки ӯ робгўӣ

چنین داد پاسخ که او را بگوی

Ки на шаҳриёрӣ на дияем ҷӯй

که نه شهریاری نه دیهیم جوی

Надидаи сарнайзаи ?ути бахт ро

ندیده سر نیزه‌ات بخت را

Дилат орзӯ кард мари тахт ро

دلت آرزو کرد مر تخت را

Сухан назд донандагони хўорнист

سخن نزد دانندگان خوار نیست

Туро андарин кор дидор нест

تو را اندرین کار دیدار نیست

Агар саъд бо тоҷи сосони бадӣ

اگر سعد با تاج ساسان بدی

Марои разм ӯ кардани осони бадӣ

مرا رزم او کردن آسان بدی

Валикин бидон кохтрт бе вафост

ولیکن بدان که‌اخترت بی‌وفاست

Чаҳ гӯйем комрўз рӯз балост

چه گوییم که‌امروز روز بلاست

Турогар Муҳамад буд пеши рӯ

تو را گر محمد بود پیش رو

Бад-ӣн куҳан гӯям аз дайни нав

به دین کهن گویم از دین نو

Ҳамон кажи паргори ин гўжпшт

همان کژ پرگار این گوژپشت

Бихоҳад ҳаме буд бо мо дурушт

بخواهد همی‌ بود با ما درشت

Ту акнӯн бад-ӣн хуррамӣ бозгард

تو اکنون بدین خرمی بازگرد

Ки ҷой сухан нест рӯзи набард

که جای سخن نیست روز نبرد

Бигӯяш ки дар ҷанги мурдан ба ном

بگویش که در جنگ مردن به نام

Ба аз зиндаи душмани бадви шодком

به از زنده دشمن بدو شادکام