Бифармуд тобркшиднд ноӣ
بفرمود تابرکشیدند نای
Сипоҳ андар омад чу дарёи зи ҷой
سپاه اندر آمد چو دریا ز جای
Баромади яке абру буришади хурӯш
برآمد یکی ابر و برشد خروش
Ҳаме кар шуд мардуми тизгўш
همی کر شد مردم تیزگوش
Синонҳои алмос дар тираи гирд
سنانهای الماس در تیره گرد
Чу оташи пас пардаи ложвард
چو آتش پس پردهٔ لاژورد
Ҳамеи найза бар мғФри обдор
همی نیزه بر مغفر آبدار
Наомад ба захми андаруни пойдор
نیامد به زخم اندرون پایدار
Се рӯзи андари он ҷойгаҳи ҷанг буд
سه روز اندر آن جایگه جنگ بود
Сари одамии сами аспон ба суд
سر آدمی سم اسپان به سود
Шуд азтшнгии дасти гардони зи кор
شد ازتشنگی دست گردان ز کار
Ҳам аспи гиронмоя аз корзор
هم اسپ گرانمایه از کارزار
Лаби рустам аз тишнагӣ шуд чу хок
لب رستم از تشنگی شد چو خاک
Даҳани хушк ва гуё забони чоки чок
دهن خشک و گویا زبان چاک چاک
Чу бирён ва гирён шуданд аз набард
چو بریان و گریان شدند از نبرد
Гултар ба хӯрдан гирифт аспу мард
گل تر به خوردن گرفت اسپ و مرد
Хурӯшӣ бар омад ба кирдори раъд
خروشی بر آمد به کردار رعد
Азин рӯй рустами вазон рӯй саъд
ازین روی رستم وزان روی سعد
Бирафтанд ҳар ду зи қалби сипоҳ
برفتند هر دو ز قلب سپاه
Биксў кашиданд зи овардгоҳ
بیکسو کشیدند ز آوردگاه
Чу аз лашкари он ҳар ду танҳо шуданд
چو از لشکر آن هر دو تنها شدند
Ба зери яке сарв боло шуданд
به زیر یکی سرو بالا شدند
Ҳаме тохтанд андари овардгоҳ
همیتاختند اندر آوردگاه
Ду солор ҳар ду ба дили кӣнаи хоҳ
دو سالار هر دو به دل کینه خواه
Хурӯшии баромади зи рустам чу раъд
خروشی برآمد ز رستم چو رعد
Яке теғ зад бар сари аспи саъд
یکی تیغ زد بر سر اسپ سعد
Чўоспи набарди андромд ба сар
چواسپ نبرد اندرآمد به سر
Ҷудо шуд азуи саъди прхошхр
جدا شد ازو سعد پرخاشخر
Бар оҳихти рустами яке теғи тез
بر آهیخت رستم یکی تیغ تیز
Бидон то намояд ба ду растхез
بدان تا نماید به دو رستخیز
Ҳамеи хост аз тани сараши робрид
همیخواست از تن سرش رابرید
зи гирди сипаҳи ин маронро надид
ز گرد سپه این مران را ندید
Фурӯд омад аз пушти зини паланг
فرود آمد از پشت زین پلنگ
Ба зад бар камар бар сари полҳнг
به زد بر کمر بر سر پالهنگ
Бапушед дидори рустами зи гирд
بپوشید دیدار رستم ز گرد
Бишуд саъди пӯён ба ҷои набард
بشد سعد پویان به جای نبرد
Яке теғ зад бар сари трги ӯй
یکی تیغ زد بر سر ترگ اوی
Ки хӯн андар омад з торак биравӣ
که خون اندر آمد ز تارک بروی
Чу дидори рустами зи хӯн тира шуд
چو دیدار رستم ز خون تیره شد
Ҷаҳонҷӯии тозии бадв чира шуд
جهانجوی تازی بدو چیره شد
Дигар теғ зад барбару гарданаш
دگر تیغ زد بربر و گردنش
Ба хок андар афганд ҷангии таниш
به خاک اندر افگند جنگی تنش
Сипоҳ аз ду равияи худогоҳ на
سپاه از دو رویه خودآگاه نه
Касеро сӯии паҳлавони роҳ на
کسی را سوی پهلوان راه نه
Ҳамеи ҷусти мари паҳлавонро сипоҳ
همیجست مر پهلوان را سپاه
Бирафтанд то пеши овардгоҳ
برفتند تا پیش آوردگاه
Бдидндш аз даври пари хӯну хок
بدیدندش از دور پر خون و خاک
Сарои пой кардан ба шамшери чок
سرا پای کردن به شمشیر چاک
Ҳазимат гирифтанд эрониён
هزیمت گرفتند ایرانیان
Басии номвар кушта шуд дар миён
بسی نامور کشته شد در میان
Басии ташна бар зин бамурданд низ
بسی تشنه بر زین بمردند نیز
Пар омад зи шоҳони ҷаҳонро қФиз
پر آمد ز شاهان جهان را قفیز
Сӯии шоҳ Эрон биёмад сипоҳ
سوی شاه ایران بیامد سپاه
Шаби тира ва рӯз тозон ба роҳ
شب تیره و روز تازان به راه
Ба Бағдод буд он замони яздгирд
به بغداد بود آن زمان یزدگرد
Ки ӯро сипоҳи андоўрди гирд
که او را سپاه اندآورد گرد