Фаррухи зоди ҳурмузад бо оби чашм
فرخزاد هرمزد با آب چشم
Ба Арвандруд андар омад бахшам
به اروندرود اندر آمد بخشم
Ба крх андар омад яке ҳамлаи барад
به کرخ اندر آمد یکی حمله برد
Ки аз найза дорон намонад инчи гирд
که از نیزهداران نماند ایچ گُرد
Ҳам онгаҳ зи Бағдод берун шуданд
هم آنگه ز بغداد بیرون شدند
Сӯии разм ҷустан ба ҳомӯн шуданд
سوی رزم جستن به هامون شدند
Чу бархест гирди набард аз миён
چو برخاست گرد نبرد از میان
Шикаст андар омад ба эрониён
شکست اندر آمد به ایرانیان
Фаррухи зоди баргашт ва шуд назд шоҳ
فرخزاد برگشت و شد نزد شاه
Пар аз гирд бо олати размгоҳ
پر از گرد با آلت رزمگاه
Фурӯд омад аз бораи барадаши намоз
فرود آمد از باره بردش نماز
Ду дидаи пар аз хӯну дили пургудоз
دو دیده پر از خون و دل پرگداز
Бадв гуфт чандин чаҳ мавлои ҳаме
بدو گفت چندین چه مولی همی
Ки гоҳи керо бшўлии ҳаме
که گاه کیی را بشولی همی
зи тухми каёни каси ҷуз аз ту намонад
ز تخم کیان کس جز از تو نماند
Ки бо тоҷ бар тахт шояд нишонд
که با تاج بر تخت شاید نشاند
Тӯии як тану душманони сад ҳазор
توی یک تن و دشمنان صد هزار
Миёни ҷаҳон чун кунӣ корзор
میان جهان چون کنی کارزار
Бирав то сӯии бешаи норван
برو تا سوی بیشهٔ ناروَن
Ҷаҳонӣ шавад бар ту бар анҷуман
جهانی شود بر تو بر انجمن
Вазони ҷойгоҳ чун Фаридун бирав
وزان جایگاه چون فریدون برو
Ҷавонии яке кори брсози нав
جوانی یکی کار برساز نو
Фаррух зод гуфт ва ҷҳонбон шунид
فرخزاد گفت و جهانبان شنید
Яке дигар андеша омад падед
یکی دیگر اندیشه آمد پدید
Дигар рӯз баргоҳ бинишаст шоҳ
دگر روز برگاه بنشست شاه
Ба сар барниҳод он киёнии кулоҳ
به سر برنهاد آن کیانی کلاه
Яке анҷуман кард бо бхрдон
یکی انجمن کرد با بخردان
Бузургону бедордили мӯбадон
بزرگان و بیداردل موبدان
Чаҳ байнед гуфт андарин достон
چه بینید گفت اندرین داستان
Чаҳ доред ёд аз гуҳи бостон
چه دارید یاد از گه باستان
Фаррух зод гуяд ки бо анҷуман
فرخزاد گوید که با انجمن
Гузар кун сӯии бешаи норван
گذر کن سوی بیشهٔ ناروَن
Ба омул парастандагон тавонад
به آمل پرستندگان تواَند
Ба сории ҳама бандагон тавонад
به ساری همه بندگان تواَند
Чу лашкар фаровон шавад бозгард
چو لشکر فراوان شود بازگرد
Ба мардуми тавон сохт нангу набард
به مردم توان ساخت ننگ و نبرد
Шуморо писанд ояд ин гуфт вгўӣ
شما را پسند آید این گفتوگوی
Ба овоз гуфтанд кин нест рӯй
به آواز گفتند کاین نیست روی
Шаҳаншоҳ гуфт ин сухан дархураст
شهنشاه گفت این سخن درخورَست
Маро дар дил андеша дигараст
مرا در دل اندیشهٔ دیگرَست
Бузургони Эрону чандини сипоҳ
بزرگان ایران و چندین سپاه
Бару буми ободу тахту кулоҳ
بر و بوم آباد و تخت و کلاه
Сари хеши гирами бимонами биҷой
سرِ خویش گیرم بمانم بجای
Бузургӣ набошад на мардӣу рой
بزرگی نباشد نه مردی و رای
Марои ҷанги душман ба ояд зи нанг
مرا جنگ دشمن به آید ز ننگ
Яке достон зад барин бар паланг
یکی داستان زد برین بر پلنگ
Ки хира ба бадхоҳ манимоӣ пушт
که خیره به بدخواه منمای پشت
Чу пеш оядат рӯзгории дурушт
چو پیش آیدت روزگاری درشت
Чунон ҳам ки кеҳтар ба фармони шоҳ
چنان هم که کهتر به فرمان شاه
Баду нек бояд ки дорад нигоҳ
بد و نیک باید که دارد نگاه
Ҷаҳондор бояд ки ӯро ба ранҷ
جهاندار باید که او را به رنج
Намонад биҷой ва шавад сӯии ганҷ
نماند بجای و شود سوی گنج
Бузургон бирав хонданди офарин
بزرگان برو خواندند آفرین
Ки инаст ойини шоҳони дайн
که اینست آیین شاهان دین
Нигаҳ кун кунун то чаҳ фармони диҳӣ
نگه کن کنون تا چه فرمان دهی
Чаҳ хоҳӣ ва бо мо чаҳ паймон наҳй
چه خواهی و با ما چه پیمان نهی
Маонро чунин посух оварад шоҳ
مهان را چنین پاسخ آورد شاه
Каз андеша гардад дили ман табоҳ
کز اندیشه گردد دل من تباه
Ҳамоно ки сӯй хуросон шавем
همانا که سوی خراسان شویم
зи пайкори душмани тан осон шавем
ز پیکار دشمن تنآسان شویم
Казон сӯи фаровон маро лашкараст
کزان سو فراوان مرا لشکرست
Ҳамаи паҳлавонони кндоўрст
همه پهلوانان کنداورست
Бузургону таркони хоқони чин
بزرگان و ترکان خاقان چین
Биёянд ва бар мо кунанд офарин
بیایند و بر ما کنند آفرین
Барон дӯстӣ низ бешӣ кунем
بران دوستی نیز بیشی کنیم
Ки бо духти фағфур хешӣ кунем
که با دختِ فغفور خویشی کنیم
Биорӣ бияёд сипоҳии гарон
بِیاری بیاید سپاهی گران
Бузургону таркони ҷанговарон
بزرگان و ترکان جنگاوران
Кнорнг Марваст моҳўӣ низ
کنارنگِ مروست ماهوی نیز
Абои лашкару пел ва ҳар гӯнаи чиз
ابا لشکر و پیل و هر گونه چیز
Куҷои пешкори шубонони мост
کجا پیشکار شبانان ماست
Баровардаи дштбонони мост
برآوردهٔ دشتبانان ماست
Варо баркашидам ки гӯянда буд
ورا برکشیدم که گوینده بود
Ҳамон размро низ ҷӯянда буд
همان رزم را نیز جوینده بود
Чу беарзро номи додему арз
چو بیارز را نام دادیم و ارز
Кнорнгӣу пелу мардону марз
کنارنگی و پیل و مردان و مرز
Агар чанд бемоя ва бе танаст
اگر چند بیمایه و بیتنست
Бароварда боргоҳ манаст
برآوردهٔ بارگاه منست
зи мӯбади шнидстми ин достон
ز موبد شنیدستم این داستان
Ки бархонад аз гуфта бостон
که برخواند از گفتهٔ باستان
Ки парҳез аз он кун ки бад карда Эй
که پرهیز از آن کن که بد کردهای
Ки ӯро ба беҳудаи озурда Эй
که او را به بیهوده آزردهای
Бидон дори аўмиди кӯро ба меҳр
بدان دار اومید کو را به مهر
Сар аз нестии барадии андари сипеҳр
سر از نیستی بردی اندر سپهر
Фаррухи зоди барҳами бузад ҳар дӯдаст
فرخزاد برهم بزد هر دودست
Бадв гуфт к-эии шоҳи яздони параст
بدو گفت کای شاه یزدانپرست
Ба бадгавҳарон бар бас эмин машав
به بدگوهران بر بس ایمن مشو
Ки инро яке достонаст нав
که این را یکی داستانست نو
Ки ҳар чанд бар гавҳар афсун кунӣ
که هر چند بر گوهر افسون کنی
Бакӯшӣ казу ранг берун кунӣ
بکوشی کزو رنگ بیرون کنی
Чу парвардгораши чунон офарид
چو پروردگارش چنان آفرید
Ту бар банд яздон наёбӣ калид
تو بر بند یزدان نیابی کلید
Азишон набаранд рангу нажод
ازیشان نبرّند رنگ و نژاد
Туро ҷузи бузургӣ ва шоҳӣ мабод
تو را جز بزرگی و شاهی مباد
Бадв гуфт шоҳ эй ҳужабри жён
بدو گفت شاه ای هژبر ژیان
Азин озмоиш надорад зиён
ازین آزمایش ندارد زیان
Ббўди он шабу бомдоди пагоҳ
ببود آن شب و بامداد پگاه
Гиронмоягон барграфтанд роҳ
گرانمایگان برگرفتند راه
зи Бағдоди роҳ хуросон гирифт
ز بغداد راه خراسان گرفت
Ҳамаи ранҷҳо бар дил осон гирифт
همه رنجها بر دل آسان گرفت
Бузургони Эрони ҳамаи пари зи дард
بزرگان ایران همه پر ز درد
Бирафтанд бо шоҳи озодамард
برفتند با شاه آزادمرد
Бирав бар ҳамеи хонданди офарин
برو بر همیخواندند آفرین
Ки бе ту мабодои замону замин
که بی تو مبادا زمان و زمین
Хурӯшии баромади зи лашкар ба зор
خروشی برآمد ز لشکر به زار
зи тимори ваз рафтани шаҳриёр
ز تیمار وز رفتن شهریار
Азишон ҳар онкас ки деҳқон баданд
ازیشان هر آنکس که دهقان بدند
Вагар хешу пайванд хоқон баданд
وگر خویش و پیوند خاقان بدند
Хурушон бар шаҳриёр омаданд
خروشان برِ شهریار آمدند
Ҳамаи дида чун ҷӯйбор омаданд
همه دیده چون جویبار آمدند
Ки моро дил аз буму оромгоҳ
که ما را دل از بوم و آرامگاه
Чигуна буд шод бе рӯй шоҳ
چگونه بوَد شاد بی روی شاه
Ҳамаи буми ободу фарзанду ганҷ
همه بوم آباد و فرزند و گنج
Бимонем ва бо ту гузинем ранҷ
بمانیم و با تو گزینیم رنج
Замона нахоҳем бе тахти ту
زمانه نخواهیم بی تخت تو
Мабодо ки печон шавад бахти ту
مبادا که پیچان شود بخت تو
Ҳама бо ту ойем то рӯзгор
همه با تو آییم تا روزگار
Чаҳ бозӣ кунад дар дами корзор
چه بازی کند در دم کارزار
зи хоқонёни онки бади чарби гӯй
ز خاقانیان آنک بُد چربگوی
Ба хок сияҳ барниҳоданд рӯй
به خاک سیه برنهادند روی
Ки мо буми ободи бгзоштим
که ما بوم آباد بگذاشتیم
Ҷаҳон дар паноҳ ту пиндоштем
جهان در پناه تو پنداشتیم
Кунун доғи дил назд хоқон шавем
کنون داغدل نزد خاقان شویم
зи тозии сӯии марз деҳқон шавем
ز تازی سوی مرز دهقان شویم
Шаҳаншоҳи мижгони пар аз об кард
شهنشاه مژگان پر از آب کرد
Чунин гуфт бо номдорони бадарад
چنین گفت با نامداران بدرد
Ки яксар ба яздон ниёйиш кунед
که یکسر به یزدان نیایش کنید
Ситоиши варо дар физоиш кунед
ستایش ورا در فزایش کنید
Магари бози байнами шуморо яке
مگر باز بینم شما را یکی
Шавад тезӣ тозён андакӣ
شود تیزی تازیان اندکی
Ҳамаи пок парвардгор манед
همه پاک پروردگار منید
Ҳамон аз падар ёдгор манед
همان از پدر یادگار منید
Нахоҳам ки ояд шуморо газанд
نخواهم که آید شما را گزند
Мабошед бо ман ббди ёрманд
مباشید با من ببد یارمند
Бубинем то гирди гардони сипеҳр
ببینیم تا گرد گردان سپهر
Азин сӯ кунун бар ки гардад ба меҳр
ازین سو کنون بر که گردد به مهر
Шумо соз гиред бо пой ӯ
شما ساز گیرید با پای او
Гузар нест бо гардишу рой ӯ
گذر نیست با گردش و رای او
Вазони пас ба бозоргонони чин
وزان پس به بازارگانان چین
Чунин гуфт кокнўн ба Эрони замин
چنین گفت کاکنون به ایرانزمین
Мабошед як чанд каз тозён
مباشید یک چند کز تازیان
Бад-ӣни суд ҷустани сроиди зиён
بدین سود جستن سرآید زیان
Азу бозгаштанд бо дарду ҷӯш
ازو بازگشتند با درد و جوش
зи тимор бо нола ва бо хурӯш
ز تیمار با ناله و با خروش
Фаррухи зоди ҳурмузад лашкар баранд
فرخزاد هرمزد لشکر براند
зи Эрони ҷаҳондидагонро бихонад
ز ایران جهاندیدگان را بخواند
Ҳаме рафт бо нолау дарди шоҳ
همیرفت با ناله و درد شاه
Сипаҳбад ба пеши андарун бо сипоҳ
سپهبد به پیش اندرون با سپاه
Чу манзил ба манзил биёмад барӣ
چو منزل به منزل بیامد برِی
Бросўди як чанд бо равад ва май
برآسود یک چند با رود و می
зи раии сӯй гиреҳгон биёмад чу бод
ز ری سوی گرگان بیامد چو باد
Ҳаме буд як чанд ношоду шод
همیبود یک چند ناشاد و شاد
з гиреҳгон биёмад сӯии роҳи баст
ز گرگان بیامد سوی راه بُست
Пурожанги рухсору дили нодуруст
پرآژنگ رخسار و دل نادرست