Вазон ҷойгаҳ баркашиданд кӯс
وزان جایگه برکشیدند کوس
зи баст ва нашопӯр шуд то ба Тӯс
ز بُست و نشاپور شد تا به طوس
Хабар ёфт моҳўии сӯрии зи шоҳ
خبر یافت ماهوی سوری ز شاه
Ки то марзи Тӯс андар омад сипоҳ
که تا مرز طوس اندر آمد سپاه
Пазира шудаш бо сипоҳи гарон
پذیره شدش با سپاه گران
Ҳамаи найзаи дорони ҷавшани варон
همه نیزهداران جوشنوران
Чу пайдо шуд он фару аўрнди шоҳ
چو پیدا شد آن فر و اورند شاه
Дирафши бузургӣ ва чандон сипоҳ
درفش بزرگی و چندان سپاه
Пиёда шуд аз бораи моҳўии зуд
پیاده شد از باره ماهوی زود
Барон кеҳтарӣ бандагӣҳо фузуд
بران کهتری بندگیها فزود
Ҳаме рафт нарм аз бар хоки гарм
همیرفت نرم از بر خاک گرم
Ду дидаи пар аз об карда зи шарм
دو دیده پر از آب کرده ز شرم
Заминро бабўседу барадаши намоз
زمین را ببوسید و بردش نماز
Ҳаме буд пешаши замонии дароз
همیبود پیشش زمانی دراز
Фаррухи зод чун рӯй моҳўӣ дид
فرخزاد چون روی ماهوی دید
Сипоҳӣ барон сон рада баркашид
سپاهی بران سان رده برکشید
зи моҳўии сӯрии дилаши гашти шод
ز ماهوی سوری دلش گشت شاد
Бирав бар басӣ пандҳо кард ёд
برو بر بسی پندها کرد یاد
Ки ин шоҳро аз нажоди каён
که این شاه را از نژاد کیان
Супурдами туро то бабандӣ миён
سپردم تو را تا ببندی میان
Набояд ки бодӣ бирав бар ҷаҳд
نباید که بادی برو بر جهد
Вагар худ сипосӣ бирав брнҳд
وگر خود سپاسی برو برنهد
Маро рафт бояд ҳамеи сӯии рай
مرا رفت باید همی سوی ری
Надонам ки кӣ байнами ин тоҷ кӣ
ندانم که کی بینم این تاج کی
Ки чун ман фаровон ба овардгоҳ
که چون من فراوان به آوردگاه
Шуд аз ҷанги он найзаи дорони табоҳ
شد از جنگ آن نیزهداران تباه
Чу рустами саворӣ ба гетӣ набӯд
چو رستم سواری به گیتی نبود
На гӯши хирадманди ҳаргизи шунӯд
نه گوش خردمند هرگز شنود
Бадасти яке зоғи сар кушта шуд
بدست یکی زاغسر کشته شد
Ба ман бар чунин рӯз баргашта шуд
به من بر چنین روز برگشته شد
Ки яздони варои ҷои некони дҳод
که یزدان ورا جای نیکان دهاد
Сияҳи зоғро дарди пайкони дҳод
سیهزاغ را درد پیکان دهاد
Бадв гуфт моҳўии к-эии паҳлавон
بدو گفت ماهوی کای پهلوان
Маро шоҳ чашмасту равшани равон
مرا شاه چشمست و روشن روان
Пазируфтами ин зинҳор ту ро
پذیرفتم این زینهار تو را
Сипеҳри туро шаҳриёри ту ро
سپهر تو را شهریار تو را
Фаррухи зоди ҳурмузад зон ҷойгоҳ
فرخزاد هرمزد زان جایگاه
Сӯй рай биёмад ба фармони шоҳ
سوی ری بیامد به فرمان شاه
Барин низ бигузашт чанде сипеҳр
برین نیز بگذشت چندی سپهر
Ҷудо шуд зи мағзи бидонадяши меҳр
جدا شد ز مغز بداَندیش مهر
Шубонро ҳаме тахт кард орзӯӣ
شبان را همی تخت کرد آرزوی
Дигаргуна тар шуд ба ойину хуй
دگرگونهتر شد به آیین و خوی
Тани хеши як чанд бемор кард
تن خویش یک چند بیمار کرد
Парастидани шоҳ душвор кард
پرستیدن شاه دشوار کرد