Чу аз рӯзгораши чиҳил сол монад

چو از روزگارش چهل سال ماند

Нигар то ба сари буриши яздон чаҳ ронад

نگر تا به سر برش یزدان چه راند

Дар айвони шоҳии шабии дайри ёз

در ایوان شاهی شبی دیر یاز

Ба хоби андарун буд бо арнўоз

به خواب اندرون بود با ارنواز

Чунон дид каз кохи шоҳаншаҳон

چنان دید کز کاخ شاهنشهان

Се ҷангӣ падед омадӣ ногаҳон

سه جنگی پدید آمدی ناگهان

Ду меҳтари яке кеҳтари андари миён

دو مهتر یکی کهتر اندر میان

Ба болои сарв ва ба фари каён

به بالای سرو و به فرّ کیان

Камар бастан ва рафтани шоҳвор

کمر بستن و رفتن شاهوار

Ба чанги андаруни гурзаи гоўсор

به چنگ اندرون گُرزهٔ گاوسار

Дмони пеш заҳҳок рафтӣ ба ҷанг

دمان پیش ضحاک رفتی به جنگ

Наҳодӣ ба гардани буриши полҳнг

نهادی به گردن برش پالهنگ

Ҳамеи тохтӣ то дамованди кӯҳ

همی تاختی تا دماوند کوه

Кашону давон аз пас андари гуруҳ

کشان و دوان از پس اندر گروه

Бипечед заҳҳоки бидодгар

بپیچید ضحاک بیدادگر

Бдридш аз ҳавл гуфтӣ ҷигар

بدرّیدش از هول گفتی جگر

Яке бонг бар зад ба хоби андарун

یکی بانگ بر زد به خواب اندرون

Ки ларзон шуд он хонаи сдстўн

که لرزان شد آن خانهٔ صدستون

Биҷустанд хуршеди рӯйони зи ҷой

بجَستند خورشیدرویان ز جای

Аз он ғулғули номвари кадхудоӣ

از آن غلغل نامور کدخدای

Чунин гуфт заҳҳокро арнўоз

چنین گفت ضحاک را ارنواز

Ки шоҳо чаҳ будат нагӯйӣ ба роз

که شاها چه بودت نگویی به راز

Ки хуфта ба ором дар хони хеш

که خفته به آرام در خان خویش

Бар ин сони бтрсидӣ аз ҷони хеш

بر این سان بترسیدی از جان خویش

Замини ҳафт кишвар ба фармон ту аст

زمین هفت کشور به فرمان تو است

Даду дому мардум ба паймон ту аст

دد و دام و مردم به پیمان تو است

Ба хуршеди рӯйон ҷаҳондор гуфт

به خورشیدرویان جهاندار گفت

Ки чунин шигифтӣ бшоид наҳуфт

که چونین شگفتی بشاید نهفت

Кигар аз ман ин достони бишанвед

که گر از من این داستان بشنوید

Шавадатон дил аз ҷони ман ноумед

شودتان دل از جان من ناامید

Ба шоҳ гиронмоя гуфт арнўоз

به شاه گرانمایه گفت ارنواز

Ки бар мо бибояд кушоданати роз

که بر ما بباید گشادنت راز

Тавонем кардани магари чора Эй

توانیم کردن مگر چاره‌ای

Ки бечора Эй нест патёра Эй

که بی‌چاره‌ای نیست پتیاره‌ای

Сипаҳбади кушоди он ниҳон аз наҳуфт

سپهبد گشاد آن نهان از نهفت

Ҳамаи хоби як як бадишон бигуфт

همه خواب یک یک بدیشان بگفت

Чунин гуфт бо номвари моҳрӯӣ

چنین گفت با نامور ماهروی

Ки магузор инро раҳи чораи ҷӯй

که مگذار این را ره چاره جوی

Нигини замонаи сари тахт ту аст

نگین زمانه سر تخت تو است

Ҷаҳони равшан аз номвари бахт ту аст

جهان روشن از نامور بخت تو است

Ту дории ҷаҳони зери ангуштарӣ

تو داری جهان زیر انگشتری

Даду мардуму мурғу деву парӣ

دد و مردم و مرغ و دیو و پری

з ҳар кишварӣ гирд кун меҳтарон

ز هر کشوری گِرد کن مهتران

Аз ахтаршиносону афсунгарон

از اخترشناسان و افسونگران

Сухани сурбаи сари мӯбадонро бигӯӣ

سخن سربه‌سر موبدان را بگوی

Пажӯҳиш куну ростии бозҷӯӣ

پژوهش کن و راستی بازجوی

Нигаҳ кун ки ҳуши ту бар даст кист

نگه کن که هوش تو بر دست کیست

зи мардуми шумор ар зи дев ва парӣаст

ز مردم شمار ار ز دیو و پریست

Чу дониста шуд чораи сози он замон

چو دانسته شد چاره ساز آن زمان

Ба хира матарс аз бади бадгумон

به خیره مترس از بد بدگمان

Шаҳи пари манишро хуш омад сухан

شه پر منش را خوش آمد سخن

Ки он сарви симини броФгнди бен

که آن سرو سیمین برافگند بن

Ҷаҳон аз шаби тира чун пари зоғ

جهان از شب تیره چون پرّ زاغ

Ҳмонгаҳи сар аз кӯҳ бар зад чароғ

همانگه سر از کوه بر زد چراغ

Ту гуфтӣ ки бар гунбади ложвард

تو گفتی که بر گنبد لاژورد

Бгстрди хуршеди ёқӯти зард

بگسترد خورشید یاقوت زرد

Сипаҳбад ба ҳар ҷо ки бади мӯбадӣ

سپهبد به هر جا که بد موبدی

Сухани дону бедордили бхрдӣ

سخن دان و بیداردل بخردی

зи кишвар ба наздик хеш оваред

ز کشور به نزدیک خویش آورید

Бигуфт он ҷигари хастаи хобӣ ки дид

بگفت آن جگرخسته خوابی که دید

Наоне сухан кардашон ошкор

نهانی سخن کردشان آشکار

зи неку баду гардиши рӯзгор

ز نیک و بد و گردش روزگار

Ки бар ман замона кӣ ояд басар

که بر من زمانه کی آید بسر

Киро бошад ин тоҷу тахту камар

که را باشد این تاج و تخت و کمر

Гар ин роз бо ман бибояд кушод

گر این راز با من بباید گشاد

Вагар сар ба хорӣ бибояд ниҳод

و گر سر به خواری بباید نهاد

Лаби мӯбадони хушку рухсора тар

لب موبدان خشک و رخساره تر

Забони пари зи гуфтор бо икдгр

زبان پر ز گفتار با یکدگر

Кигар бӯданӣ боз гӯйем рост

که گر بودنی باز گوییم راست

Ба ҷонаст пайкору ҷон бе баҳост

به جانست پیکار و جان بی‌بهاست

Ва гар нашунӯд бӯданиҳо дуруст

و گر نشنود بودنی‌ها درست

Бибояд ҳам акнӯн зи ҷони дасти шаст

بباید هم اکنون ز جان دست شست

Се рӯзи андари ин кор шуд рӯзгор

سه روز اندر این کار شد روزگار

Сухан кас наёраст кард ошкор

سخن کس نیارست کرد آشکار

Ба рӯз чаҳорум барошуфт шоҳ

به روز چهارم برآشفت شاه

Бар он мӯбадони намояндаи роҳ

بر آن موبدان نماینده راه

Кигар зиндаи тони дор бояд бсўд

که گر زنده‌تان دار باید بسود

Вагар бӯданиҳо бибояд намӯд

و گر بودنی‌ها بباید نمود

Ҳамаи мӯбадони срФгндаҳи нигун

همه موبدان سرفگنده نگون

Пар аз ҳавли дил , дидагони пари зи хӯн

پر از هول دل، دیدگان پر ز خون

Аз он номдорон бисёр ҳуш

از آن نامداران بسیار هوش

Яке буд бинодлу тизгўш

یکی بود بینادل و تیزگوش

Хирадманду бедору зирак ба ном

خردمند و بیدار و زیرک به نام

Каз он мӯбадон ӯ задӣ пеши гом

کز آن موبدان او زدی پیش گام

Дилаши тангтар гашт ва нобок шуд

دلش تنگ‌تر گشت و ناباک شد

Кушодаи забони пеш заҳҳок шуд

گشاده زبان پیش ضحاک شد

Бадв гуфт прдхтаҳ кун сари зи бод

بدو گفت پردخته کن سر ز باد

Ки ҷузи маргро каси з модар назод

که جز مرگ را کس ز مادر نزاد

Ҷаҳондори пеш аз ту бисёр буд

جهاندار پیش از تو بسیار بود

Ки тахти маиро сазовор буд

که تخت مهی را سزاوار بود

Фаровони ғаму шодмонии шимурд

فراوان غم و شادمانی شمرد

Бирафту ҷаҳони дайгариро супурд

برفت و جهان دیگری را سپرد

Агар бораи оҳанӣнӣ ба пой

اگر بارهٔ آهنینی به پای

Сипеҳрат басоед наМонӣ ба ҷой

سپهرت بساید نمانی به جای

Касеро буд зин сипас тахти ту

کسی را بود زین سپس تخت تو

Ба хоки андари оради сару бахти ту

به خاک اندر آرد سر و بخت تو

Куҷои ном ӯ оФридўн буд

کجا نام او آفریدون بود

Заминро сипеҳрии ҳумоюн буд

زمین را سپهری همایون بود

Ҳануз он сипаҳбади з модар назод

هنوز آن سپهبد ز مادر نزاد

Наомад гуҳи пурсишу сарди бод

نیامد گه پرسش و سرد باد

Чу ӯ зояд аз модари пурҳунар

چو او زاید از مادر پرهنر

Ба сон дарахтӣ шавад борвар

به سان درختی شود بارور

Ба мардӣ расад бар кашад сар ба моҳ

به مردی رسد بر کشد سر به ماه

Камар ҷӯяду тоҷу тахту кулоҳ

کمر جوید و تاج و تخت و کلاه

Ба боло шавад чун яке сарви брз

به بالا شود چون یکی سرو بُرز

Ба гардани براردи зи пӯлоди гурз

به گردن برآرد ز پولاد گُرز

Занад бар сарати гурзаи гоўсор

زند بر سرت گُرزهٔ گاوسار

Бигирадат зору бибандадати хор

بگیردت زار و ببنددت خوار

Бадв гуфт заҳҳоки нопоки дайн

بدو گفت ضحاک ناپاک دین

Чаро бнддм аз маниш чист кин

چرا بنددم از منش چیست کین

Диловар бадв гуфтгар бхрдӣ

دلاور بدو گفت گر بخردی

Касе бебаҳона насозад бадӣ

کسی بی‌بهانه نسازد بدی

Барояд ба дасти ту ҳуши падараш

برآید به دست تو هوش پدرش

Аз он дард гардад пар аз кӣнаи сараш

از آن درد گردد پر از کینه سرش

Яке гов брмоиаҳ хоҳад бадан

یکی گاو برمایه خواهد بدن

Ҷаҳонҷӯйро доя хоҳад бадан

جهانجوی را دایه خواهد بدن

Таба гардад он ҳам ба дасти ту бар

تبه گردد آن هم به دست تو بر

Бад-ӣн кин кашад гурзаи гоўср

بدین کین کِشد گُرزهٔ گاوسر

Чу бишунид заҳҳок бикшод гӯш

چو بشنید ضحاک بگشاد گوش

зи тахт андар афтоду з ӯ рафт ҳуш

ز تخت اندر افتاد و زو رفت هوش

Гиронмоя аз пеши тахти баланд

گرانمایه از پیش تخت بلند

Битобед рӯй аз наҳифи газанд

بتابید روی از نهیب گزند

Чу омад дили номвари бозҷоӣ

چو آمد دل نامور باز جای

Ба тахти каён андар оварад пой

به تخت کیان اندر آورد پای

Нишони Фаридун ба гирди ҷаҳон

نشان فریدون به گرد جهان

Ҳамеи бози ҷусти ошкору ниҳон

همی باز جست آشکار و نهان

На ором будаш на хоб ва на хӯрд

نه آرام بودش نه خواب و نه خورد

Шудаи рӯзи равшан бар ӯ ложвард

شده روز روشن بر او لاژورد