Баромади барин рӯзгори дароз

برآمد برین روزگار دراز

Кашид аждҳоФш ба танагии фароз

کشید اژدهافش به تنگی فراز

Хуҷастаи Фаридуни зи модари бзод

خجسته فریدون ز مادر بزاد

Ҷаҳонро яке дигар омад ниҳод

جهان را یکی دیگر آمد نهاد

Биболед бирасон сарви сеӣ

ببالید برسان سرو سهی

Ҳаме тофт зу фари шоҳаншаҳӣ

همی تافت زو فر شاهنشهی

Ҷаҳонҷӯй бо фари ҷамшед буд

جهانجوی با فر جمشید بود

Ба кирдори тобандаи хуршед буд

به کردار تابنده خورشید بود

Ҷаҳонро чу борон ба боистагӣ

جهان را چو باران به بایستگی

Равонро чу дониш ба шойистагӣ

روان را چو دانش به شایستگی

Басар бар ҳамеи гашти гардони сипеҳр

بسر بر همی گشت گردان سپهر

Шудаи ром бо оФридўн ба меҳр

شده رام با آفریدون به مهر

Ҳамон гови каши ном бар моя буд

همان گاو کش نام برمایه بود

зи говони варои бартарин поя буд

ز گاوان ورا برترین پایه بود

зи модар ҷудо шуд чу товуси нар

ز مادر جدا شد چو طاووس نر

Баҳри мӯӣ бар тозаи рангӣ дигар

بهر موی بر تازه رنگی دگر

Шудаи анҷуман бар сараши бхрдон

شده انجمن بر سرش بخردان

Ситораи шиносон ва ҳам мӯбадон

ستاره‌شناسان و هم موبدان

Ки кас дар ҷаҳони гов чунон надид

که کس در جهان گاو چونان ندید

На аз пирср кордонон шунид

نه از پیرسر کاردانان شنید

Замин карда заҳҳок пар гуфту гӯй

زمین کرده ضحاک پر گفت و گوی

Ба гирди ҷаҳони ҳам бад-ӣни ҷусту ҷӯй

به گرد جهان هم بدین جست و جوی

Фаридун ки будаш падари обтин

فریدون که بودش پدر آبتین

Шудаи танг бар обтин бар замин

شده تنگ بر آبتین بر زمین

Гурезон ва аз хештан гашта сайр

گریزان و از خویشتن گشته سیر

Броўихт ногоҳ бар коми шер

برآویخت ناگاه بر کام شیر

Аз он рўзбонони нопоки мард

از آن روزبانان ناپاک مرد

Танӣ чанд рӯзии бадв боз хӯрд

تنی چند روزی بدو باز خورد

Гирифтанду бурданди баста чу юз

گرفتند و بردند بسته چو یوز

Бирав бар сар оварад заҳҳоки рӯз

برو بر سر آورد ضحاک روز

Хирадманди моам Фаридун чу дид

خردمند مام فریدون چو دید

Ки бар ҷуфт ӯ бар чунон бад расед

که بر جفت او بر چنان بد رسید

Франки бадаши ному фархунда буд

فرانک بدش نام و فرخنده بود

Ба меҳри Фаридуни дили огндаҳ буд

به مهر فریدون دل آگنده بود

Пар аз доғи дили хастаи рӯзгор

پر از داغ دل خستهٔ روزگار

Ҳаме рафт пӯён бидон марғзор

همی رفت پویان بدان مرغزار

Куҷои номвари гови брмоиаҳ буд

کجا نامور گاو برمایه بود

Ки боиста бар таниши пероя буд

که بایسته بر تنش پیرایه بود

Ба пеши нигаҳбони он марғзор

به پیش نگهبان آن مرغزار

Хурӯшед ва борид хӯн бар канор

خروشید و بارید خون بر کنار

Бадв гуфт кин кӯдаки ширхор

بدو گفت کاین کودک شیرخوار

зи ман рӯзгории бзнҳори дор

ز من روزگاری بزنهار دار

Пдрўорш аз модари андар пазир

پدروارش از مادر اندر پذیر

Вазин гови нағзаши бпрўр ба шер

وزین گاو نغزش بپرور به شیر

Вагар бораи хоҳӣ равонам турост

و گر باره خواهی روانم تراست

Гаравгон кунам ҷон бидон кат ҳавост

گروگان کنم جان بدان کت هواست

Парастандаи бешау гови нағз

پرستندهٔ بیشه و گاو نغز

Чунин дод посух бидон поки мағз

چنین داد پاسخ بدان پاک مغز

Ки чун банда дар пеши фарзанди ту

که چون بنده در پیش فرزند تو

Ббошми парастандаи панди ту

بباشم پرستندهٔ پند تو

Се солаш ҳаме дод зон гови шер

سه سالش همی داد زان گاو شیر

Ҳшиўори бедори зинҳоргир

هشیوار بیدار زنهارگیر