Яке мард буд аз нажоди сарон

یکی مرد بود از نژاد سران

Ҳам аз тухмаи номвари қайсарон

هم از تخمهٔ نامور قیصران

Бронўши ному хирадманд буд

برانوش نام و خردمند بود

Забону рӯонаши пар аз банд буд

زبان و روانش پر از بند بود

Бадв гуфт лашкар ки қайсар ту бош

بدو گفت لشکر که قیصر تو باش

Барин лашкару буми меҳтар ту бош

برین لشکر و بوم مهتر تو باش

Ба гуфтори ту гӯш дорад сипоҳ

به گفتار تو گوش دارد سپاه

БиФрўзи тоҷу бёрои гоҳ

بیفروز تاج و بیارای گاه

Биёростанд аз буриши тахти оҷ

بیاراستند از برش تخت عاج

Бронўш бинишаст бар сараши тоҷ

برانوش بنشست بر سرش تاج

Ба ҷои бузургяши бншонднд

به جای بزرگیش بنشاندند

Ҳамаи рӯмёни офарини хонданд

همه رومیان آفرین خواندند

Бронўш бинишаст ва андеша кард

برانوش بنشست و اندیشه کرد

зи рӯму зи овардгоҳи набард

ز روم و ز آوردگاه نبرد

Бидонаст кӯро зи шоҳи баланд

بدانست کو را ز شاه بلند

зи рӯму з овезаш ояд газанд

ز روم و ز آویزش آید گزند

Фиристодае ҷусти боройу шарм

فرستاده‌ای جست بارای و شرم

Ки дониш сарояд ба овози нарм

که دانش سراید به آواز نرم

Дабирии бузургу ҷаҳондида Эй

دبیری بزرگ و جهاندیده‌ای

Хирадманду донои писандида Эй

خردمند و دانا پسندیده‌ای

Биоварад ва бинишонад наздики хеш

بیاورد و بنشاند نزدیک خویش

Бигуфт он суханҳои борӣки хеш

بگفت آن سخنهای باریک خویش

Яке нома бинвишт пурофарин

یکی نامه بنوشت پرآفرین

зи додар бар шаҳриёри замин

ز دادار بر شهریار زمین

Ки ҷовиди тоҷи ту пояндаи бод

که جاوید تاج تو پاینده باد

Ҳамаи меҳтарони пеши ту бандаи бод

همه مهتران پیش تو بنده باد

Ту доне ки тороҷу хӯни рехтан

تو دانی که تاراج و خون ریختن

Чаҳ бо бигнаҳи мардум овихтан

چه با بیگنه مردم آویختن

Маон сарафроз доранд шавам

مهان سرافراز دارند شوم

Чаҳ бо шаҳри Эрон чаҳ бо марзи рӯм

چه با شهر ایران چه با مرز روم

Гар ин кини Эраҷ ба даст аз нахуст

گر این کین ایرج به دست از نخست

Манӯчеҳр кард он ба мардии дуруст

منوچهر کرد آن به مردی درست

Тани силам зон кин кунун хок шуд

تن سلم زان کین کنون خاک شد

Ҳам аз тӯр рӯй замин пок шуд

هم از تور روی زمین پاک شد

Вагар кин доросту Искандарӣ

وگر کین داراست و اسکندری

Ки нав шуд бар ваии замини доварӣ

که نو شد بر وی زمین داوری

Мар ӯро ду дастури бади кушта буд

مر او را دو دستور بد کشته بود

Ва дигар казу бахти баргашта буд

و دیگر کزو بخت برگشته بود

?герати кин қайсар фазояд ҳаме

گرت کین قیصر فزاید همی

Ба зиндони ту банд сояд ҳаме

به زندان تو بند ساید همی

Набояд ки вайрон шавад буми рӯм

نباید که ویران شود بوم روم

Ки чун рӯм дигар набӯдаст бум

که چون روم دیگر نبودست بوم

Вагар ғорату куштанат буд рой

وگر غارت و کشتنت بود رای

Ҳамаи рӯми гаштанд бедасту пой

همه روم گشتند بی‌دست و پای

Зану кӯдаконаш асир тавонад

زن و کودکانش اسیر تواند

Ҷигари хаста аз теғ ва тир тавонад

جگر خسته از تیغ و تیر تواند

Гуҳ омад ки камтар кунӣ кину хашм

گه آمد که کمتر کنی کین و خشم

Фурӯи хўобнӣ аз гузаштаи ду чашм

فرو خوابنی از گذشته دو چشم

Фидои ту бодои ҳамаи хоста

فدای تو بادا همه خواسته

Казин кини ҳаме ҷон шавад коста

کزین کین همی جان شود کاسته

Ту дил хуш куну шаҳри чандини мсўз

تو دل خوش کن و شهر چندین مسوز

Набояд ки рӯз андар ояд ба рӯз

نباید که روز اندر آید به روز

Набошад писанди ҷаҳони офарин

نباشد پسند جهان‌آفرین

Ки бедод ҷӯяд ҷаҳондори кин

که بیداد جوید جهاندار کین

Дуруди ҷаҳондор бар шоҳи бод

درود جهاندار بر شاه باد

Баланди ахтараши афсари моҳи бод

بلند اخترش افسر ماه باد

Нависанда биниҳод пас хома ро

نویسنده بنهاد پس خامه را

Чу андар навишт он кеи нома ро

چو اندر نوشت آن کیی نامه را

Ниҳоданд пас меҳр қайсар биравӣ

نهادند پس مهر قیصر بروی

Фиристода биниҳод зии шоҳ рӯй

فرستاده بنهاد زی شاه روی

Биёмад хирадманд ва нома бидод

بیامد خردمند و نامه بداد

зи қайсар ба шопӯри фаррухи нажод

ز قیصر به شاپور فرخ نژاد

Чу он номвари номаи брхўонднд

چو آن نامور نامه برخواندند

Суханҳои нағзаш барафшонданад

سخنهای نغزش برافشاندند

Ббхшўду дидаи пар аз об кард

ببخشود و دیده پر از آب کرد

Биравҳои ҷангии пар аз тоб кард

بروهای جنگی پر از تاب کرد

Ҳам андари замони нома посух навишт

هم‌اندر زمان نامه پاسخ نوشت

Бигуфт онкҷои рафтаи бади хубу зишт

بگفت آنکجا رفته بد خوب و زشت

Ки меҳмон ба чарми хари андар ки дӯхт

که مهمان به چرم خر اندر که دوخت

Ки бозори кин куҳан барфурӯхт

که بازار کین کهن برفروخت

Ту гирди бхрдии хези пеши ман ой

تو گر بخردی خیز پیش من آی

Худу файласуфони покизаи рой

خود و فیلسوفان پاکیزه رای

Чу зинҳор додам нсозмти ҷанг

چو زنهار دادم نسازمت جنگ

Кушода кунам бар ту ин роҳи танг

گشاده کنم بر تو این راه تنگ

Фиристодаи баргашту посухи бабрад

فرستاده برگشت و پاسخ ببرد

Суханҳо якояки ҳамаи баршумурд

سخنها یکایک همه برشمرد