Бронўш чун посух нома дид

برانوش چون پاسخ نامه دید

зи шодии дили поки тани ?бардамӣад

ز شادی دل پاک‌تن بردمید

Бифармуд то номдорони рӯм

بفرمود تا نامداران روم

Бирафтанд сад мард зон марзу бум

برفتند صد مرد زان مرز و بوم

Дирам бор карданд харвори шаст

درم بار کردند خروار شست

Ҳам аз гавҳару ҷома бар нишаст

هم از گوهر و جامهٔ بر نشست

зи динори ганҷии зи баҳри нисор

ز دینار گنجی ز بهر نثار

Фароз омад аз ҳар сӯии сӣ ҳазор

فراز آمد از هر سوی سی هزار

Ҳамаи меҳтарон назд шоҳ омаданд

همه مهتران نزد شاه آمدند

Бараҳнаи сар ва бекулоҳ омаданд

برهنه سر و بی‌کلاه آمدند

Чу динори пешаш фурӯ рехтанд

چو دینار پیشش فرو ریختند

Бгстрдаҳи зари куҳан бехтанад

بگسترده زر کهن بیختند

Ббхшўду шопӯру бнўохтшон

ببخشود و شاپور و بنواختشان

Ба хӯбӣ бар андозаи бншохтшон

به خوبی بر اندازه بنشاختشان

Бронўшро гуфт каз шаҳри рӯм

برانوش را گفت کز شهر روم

Биёмад басии марди бедод ва шавам

بیامد بسی مرد بیداد و شوم

Ба Эрони замини ончи бади шористон

به ایران زمین آنچ بد شارستان

Кунун гашт яксар ҳамаи хорстон

کنون گشت یکسر همه خارستان

Иваз хоҳам онро ки вайрон шудаст

عوض خواهم آن را که ویران شدست

Кноми палангон ва шерон шудаст

کنام پلنگان و شیران شدست

Бронўши гуфто чаҳ бояд бигӯӣ

برانوش گفتا چه باید بگوی

Чу зинҳор додӣ ма бар тоб рӯй

چو زنهار دادی مه بر تاب روی

Чунин дод посухи гиронмояи шоҳ

چنین داد پاسخ گرانمایه شاه

Чу хоҳӣ ки яксар бубахшам гуноҳ

چو خواهی که یکسر ببخشم گناه

зи динори рӯмӣ ба солии се бор

ز دینار رومی به سالی سه بار

Ҳаме дод бояд ҳазорон ҳазор

همی داد باید هزاران هزار

Дигар онк бошад насибин маро

دگر آنک باشد نصیبین مرا

Чу хоҳӣ ки кӯтаҳ шавад кини маро

چو خواهی که کوته شود کین مرا

Бронўши гуфто ки Эрон турост

برانوش گفتا که ایران تراست

Насибину дашт далерон турост

نصیبین و دشت دلیران تراست

Пазируфтами ин мояи вари божу сов

پذیرفتم این مایه‌ور باژ و ساو

Ки бо кин ва хашмат надорем тов

که با کین و خشمت نداریم تاو

Навиштанд аҳдии зи шопӯри шоҳ

نوشتند عهدی ز شاپور شاه

Казон пас наронад зи Эрони сипоҳ

کزان پس نراند ز ایران سپاه

Магар бо сазоворӣу хуррамӣ

مگر با سزاواری و خرمی

Куҷои рӯмро зу наёяд камӣ

کجا روم را زو نیاید کمی

Азон пас гасӣ карду бнўохтшон

ازان پس گسی کرد و بنواختشان

Сар аз номдорони броФрохтшон

سر از نامداران برافراختشان

Чу эшон бирафтанд лашкар баранд

چو ایشان برفتند لشکر براند

Ҷаҳони офаринро фаровон бихонад

جهان‌آفرین را فراوان بخواند

Ҳаме рафт шодон ба истахри порс

همی رفت شادان به اصطخر پارس

Ки истахри бад бар замини фахри порс

که اصطخر بد بر زمین فخر پارس

Чу андари насибин хабар ёфтанд

چو اندر نصیبین خبر یافتند

Ҳамаи ҷангро тез бишитофтанд

همه جنگ را تیز بشتافتند

Ки моро набояд ки шопӯри шоҳ

که ما را نباید که شاپور شاه

Насибин бигирад биорад сипоҳ

نصیبین بگیرد بیارد سپاه

Ки дайн масеҳо надорад дуруст

که دین مسیحا ندارد درست

Ҳамаш кеши зардушт ва занадаст ва аст

همش کیش زردشت و زند است و است

Чу ояд з мо брнагирад сухан

چو آید ز ما برنگیرد سخن

Нахоҳем астоу дайни куҳан

نخواهیم استا و دین کهن

Зибардаст шуд мардуми зердаст

زبردست شد مردم زیردست

Ба кини марди шаҳрӣ ба зин барнишаст

به کین مرد شهری به زین برنشست

Чу огоҳӣ омад ба шопӯри шоҳ

چو آگاهی آمد به شاپور شاه

Ки андар насибин надоданд роҳ

که اندر نصیبین ندادند راه

зи дайн масеҳо барошуфт шоҳ

ز دین مسیحا برآشفت شاه

Сипоҳӣ фиристод бемар ба роҳ

سپاهی فرستاد بی‌مر به راه

Ҳаме гуфт пайғамбарии каши ҷуҳуд

همی گفت پیغمبری کش جهود

Кашад дайн ӯро нишоед ситуд

کشد دین او را نشاید ستود

Бирафтанд лашкар ба кирдори гирд

برفتند لشکر به کردار گرد

Саворону шерони рӯзи набард

سواران و شیران روز نبرد

Ба як ҳафтаи онҷои ҳамеи ҷанг буд

به یک هفته آنجا همی جنگ بود

Дарон шаҳр аз ҷанги баси танг буд

دران شهر از جنگ بس تنگ بود

Бикуштанд зишони фаровони сарон

بکشتند زیشان فراوان سران

Ниҳоданд бар зиндаи банди гарон

نهادند بر زنده بند گران

Ҳама хостанд он замон зинҳор

همه خواستند آن زمان زینهار

Навиштанд нома бар шаҳриёр

نوشتند نامه بر شهریار

Ббхшидшони номбурдори шоҳ

ببخشیدشان نامبردار شاه

Бифармуд то бозгардад сипоҳ

بفرمود تا بازگردد سپاه

Ба ҳар кишварӣ номадорӣ гирифт

به هر کشوری نامداری گرفت

Ҳамон бар ҷаҳон комгорӣ гирифт

همان بر جهان کامگاری گرفت

Ҳамеи хондандяши пирӯзи шоҳ

همی خواندندیش پیروز شاه

Ҳаме буд як чанд бо тоҷу гоҳ

همی بود یک چند با تاج و گاه

Канизак ки ӯро раҳонида буд

کنیزک که او را رهانیده بود

Бидон комгории расонида буд

بدان کامگاری رسانیده بود

ДлФрўзўи фаррухи пеш ном кард

دلفروزو فرخ‌پیش نام کرد

зи хубони мар ӯро длором кард

ز خوبان مر او را دلارام کرد

Ҳамон боғбонро басии хоста

همان باغبان را بسی خواسته

Бидод ва гасӣ кардаш ороста

بداد و گسی کردش آراسته

Ҳаме буд қайсар ба зиндону банд

همی بود قیصر به زندان و بند

Ба зорӣу хорӣу захми каманд

به زاری و خواری و زخم کمند

Ба рӯми андаруни ҳарч будаш зи ганҷ

به روم اندرون هرچ بودش ز گنج

Фароз овареда з ҳар сӯ ба ранҷ

فراز آوریده ز هر سو به رنج

Биоварад ва яксар ба шопӯр дод

بیاورد و یکسر به شاپور داد

Ҳаме буд як чанд лаби пари зи бод

همی بود یک چند لب پر ز باد

Саранҷом дар банд ва зиндон бамурд

سرانجام در بند و زندان بمرد

Кулоҳи кеи дайгариро супурд

کلاه کیی دیگری را سپرد

Ба рӯмаш фиристод шопӯри шоҳ

به رومش فرستاد شاپور شاه

Ба тобути вази машк бар сари кулоҳ

به تابوت وز مشک بر سر کلاه

Чунин гуфт кинаст фарҷоми мо

چنین گفت کاینست فرجام ما

Надонам куҷо бошад ороми мо

ندانم کجا باشد آرام ما

Якеро ҳамаи зафтӣу аблҳист

یکی را همه زفتی و ابلهیست

Яке бо хирадмандӣу Фрҳист

یکی با خردمندی و فرهیست

Барин ва барон рӯз ҳам бугзарад

برین و بران روز هم بگذرد

Хинги онки гетӣ ба бад насупурд

خنک آنک گیتی به بد نسپرد

Ба тахти каён андар оварад пой

به تخت کیان اندر آورد پای

Ҳаме буд чанде ҷаҳони кадхудоӣ

همی بود چندی جهان کدخدای

Вазони пас бар кишвари хўзён

وزان پس بر کشور خوزیان

Фиристод бисёр суду зиён

فرستاد بسیار سود و زیان

зи баҳри асирони яке шаҳр кард

ز بهر اسیران یکی شهر کرد

Ҷаҳонро азон буми пар баҳр кард

جهان را ازان بوم پر بهر کرد

Куҷои хуррами ободи бади номи шаҳр

کجا خرم‌آباد بد نام شهر

Вазони буми хуррами кро буд баҳр

وزان بوم خرم کرا بود بهر

Касеро ки аз пеш бибаред даст

کسی را که از پیش ببرید دست

Бад-ӣни марз будяш ҷой нишаст

بدین مرز بودیش جای نشست

Бару бум ӯ яксар ӯро бадӣ

بر و بوم او یکسر او را بدی

Сари соли нави хлътии бстдӣ

سر سال نو خلعتی بستدی

Яке шористон кард дигар ба шом

یکی شارستان کرد دیگر به شام

Ки пирӯз шопӯр кардаш ба ном

که پیروز شاپور کردش به نام

Ба Аҳвоз кард он сими шористон

به اهواز کرد آن سیم شارستان

Бадви андаруни коху бемористон

بدو اندرون کاخ و بیمارستان

Кном асиронаш карданд ном

کنام اسیرانش کردند نام

Асир андрў ёфтӣ хобу ком

اسیر اندرو یافتی خواب و کام