Чу як чанд бигузашт бар шоҳи рӯз
چو یک چند بگذشت بر شاه روز
Фурӯзанда шуд тоҷ гетӣ фурӯз
فروزنده شد تاج گیتی فروز
зи ғсонёни тоири ширдил
ز غسانیان طایر شیردل
Ки додӣ фалакро ба шамшери дил
که دادی فلک را به شمشیر دل
Сипоҳии зи рӯмӣ ва аз қодсӣ
سپاهی ز رومی و از قادسی
зи Баҳрайн ва аз кард вази порсӣ
ز بحرین و از کرد وز پارسی
Биёмад ба пиромни тисФўн
بیامد به پیرامن طیسفون
Сипоҳии зи андоза беш андарун
سپاهی ز اندازه بیش اندرون
Ба тороҷ дод он ҳамаи бум ва бар
به تاراج داد آن همه بوم و بر
Кро буд бо ӯ пайу поу пар
کرا بود با او پی و پا و پر
з пайванд нарисӣ яке ёдгор
ز پیوند نرسی یکی یادگار
Куҷои нӯшаи бади номи он навбаҳор
کجا نوشه بد نام آن نوبهار
Биёмад ба айвони он моҳ рӯй
بیامد به ایوان آن ماهروی
Ҳамаи тисФўни гашт пар гуфт вгўӣ
همه طیسفون گشت پر گفتوگوی
зи айвонаши бурданд ва карданд асир
ز ایوانش بردند و کردند اسیر
Ки донои набуданду дониш пазир
که دانا نبودند و دانشپذیر
Чу як соли наздик тоир бимонад
چو یک سال نزدیک طایر بماند
зи андешагони дил ба хӯн дар нишонд
ز اندیشگان دل به خون در نشاند
зи тоири яке духташ омад чу моҳ
ز طایر یکی دختش آمد چو ماه
Ту гуфтӣ ки нрсист бо тоҷу гоҳ
تو گفتی که نرسیست با تاج و گاه
Падари молика ном кардаш чу дид
پدر مالکه نام کردش چو دید
Ки духташи ҳамеи мамлакатро сзид
که دختش همی مملکت را سزید
Чу шопӯрро сол шуд бист ва шаш
چو شاپور را سال شد بیست و شش
Маӣ вааш кеи гашти хўршидФш
مهیوش کیی گشت خورشیدفش
Ба дашт омаду лашкарашро бидид
به دشت آمد و لشکرش را بدید
Даҳ ва ду ҳазор аз ялони баргузед
ده و دو هزار از یلان برگزید
Або ҳар яке бодпоиии ҳиўн
ابا هر یکی بادپایی هیون
Ба пеши андаруни марди сад раҳнамӯн
به پیش اندرون مرد صد رهنمون
Ҳиўн барнишастанду аспон ба даст
هیون برنشستند و اسپان به دست
Бирафтанд гардони хсрўпрст
برفتند گردان خسروپرست
Азон пас або вижагон барнишаст
ازان پس ابا ویژگان برنشست
Миёни ке тохтанро бббст
میان کیی تاختن را بببست
Бирафт аз пас шоҳи ғсонён
برفت از پس شاه غسانیان
Сарафрози тоири ҳужабри жён
سرافراز طایر هژبر ژیان
Фаровони кас аз лашкар ӯ бикушт
فراوان کس از لشکر او بکشت
Чу тоир чунон дид бинмуд пушт
چو طایر چنان دید بنمود پشت
Баромад хурӯшидани доругир
برآمد خروشیدن داروگیر
Азишон гирифтанд чанде асир
ازیشان گرفتند چندی اسیر
Ки андоза он надонист кас
که اندازهٔ آن ندانست کس
Бирафтанд он мондагон зон сипас
برفتند آن ماندگان زان سپس
Ҳисорӣ шуданд он сипаҳ дар Яман
حصاری شدند آن سپه در یمن
Хурӯш омад аз кӯдаку марду зан
خروش آمد از کودک و مرد و زن
Биоварад шопӯри чандон сипоҳ
بیاورد شاپور چندان سپاه
Ки бар мӯр ва бар пашша барбаст роҳ
که بر مور و بر پشه بربست راه
Варо бо сипоҳаш ба диж дар бёФт
ورا با سپاهش به دژ در بیافت
Дар ҷангу роҳ гурезаш наёфт
در جنگ و راه گریزش نیافت
Шабу рӯзи як моҳашони ҷанг буд
شب و روز یک ماهشان جنگ بود
Сипаҳро ба диж бар алафи танг буд
سپه را به دژ بر علف تنگ بود