зи ховар чу хуршед бинмуд тоҷ

ز خاور چو خورشید بنمود تاج

Гул зард шуд бар замини ранги соҷ

گل زرد شد بر زمین رنگ ساج

зи ганҷури дастури бастади калид

ز گنجور دستور بستد کلید

Хӯриши хона ва хамҳои набед

خورش خانه و خمهای نبید

Бдждри ҳронкс ки бади меҳтарӣ

بدژدر هرانکس که بد مهتری

Вазони ҷангёни ранҷи дидаи сиррӣ

وزان جنگیان رنج دیده سری

Хӯришҳо фиристод ва чанде набед

خورشها فرستاد و چندی نبید

Ҳам аз буиҳо наргису шнблид

هم از بویها نرگس و شنبلید

Парастандаи бодаро пеш хонд

پرستندهٔ باده را پیش خواند

Ба хӯбии суханҳо фаровон баранд

به خوبی سخنها فراوان براند

Бадв гуфт комшби туе бодаи даҳ

بدو گفت کامشب تویی باده‌ده

Ба тоири ҳамаи бодаи содаи даҳ

به طایر همه بادهٔ ساده ده

Ҳамон то бидоранд бода ба даст

همان تا بدارند باده به دست

Бидон то бхспнд ва гирданд маст

بدان تا بخسپند و گردند مست

Бадв гуфт соқӣ ки ман банда ам

بدو گفت ساقی که من بنده‌ام

Ба фармони ту дар ҷаҳон зинда ам

به فرمان تو در جهان زنده‌ام

Чу хуршед бар бохтари гашти зард

چو خورشید بر باختر گشت زرد

Шаб тира гуфташ ки аз роҳи барад

شب تیره گفتش که از راه برد

Май хусравии хости тоир ба ҷом

می خسروی خواست طایر به جام

Нахустин зи ғсонёни баради ном

نخستین ز غسانیان برد نام

Чу бигузашт як пос аз тираи шаб

چو بگذشت یک پاس از تیره شب

Биёсуд тоири зи бонги ҷалб

بیاسود طایر ز بانگ جلب

Бирафтанд яксар сӯии хобгоҳ

برفتند یکسر سوی خوابگاه

Парастандагонро бифармуд шоҳ

پرستندگان را بفرمود شاه

Ки бо кас нагӯяд сухани ҷузи броз

که با کس نگوید سخن جز براز

Наоне дар диж кушоданд боз

نهانی در دژ گشادند باز

Бидон шоҳи шопӯри худ чашм дошт

بدان شاه شاپور خود چشم داشت

Аз овози мисатон ба дил хашм дошт

از آواز مستان به دل خشم داشت

Чу шамъ аз дар диж биФрўхт гуфт

چو شمع از در دژ بیفروخت گفت

Ки гаштем бо бахти бедори ҷуфт

که گشتیم با بخت بیدار جفت

Мари он моҳи рухро ба пардаи сарой

مر آن ماه‌رخ را به پرده‌سرای

Бифармуд то хуб карданд ҷой

بفرمود تا خوب کردند جای

Сипаҳро ҳамаи сар ба сар гирд кард

سپه را همه سر به سر گرد کرد

Гузин кард мардони нангу набард

گزین کرد مردان ننگ و نبرد

Ба бора баровард чанде савор

به باره برآورد چندی سوار

Ҳронкс ки буд аз дар корзор

هرانکس که بود از در کارزار

Ба диж дар шуду куштани андргрФт

به دژ در شد و کشتن اندرگرفت

Ҳамаи ганҷҳои куҳан барграфт

همه گنجهای کهن برگرفت

Сипаҳ буд бо тоири андари ҳисор

سپه بود با طایر اندر حصار

Ҳамаи масти хуфтаи фузун аз ҳазор

همه مست خفته فزون از هزار

Дигар хуфтаи осемаи бархестанд

دگر خفته آسیمه برخاستند

Ба ҳар ҷой ҷангӣ биёростанд

به هر جای جنگی بیاراستند

Азишон кас аз бим нанамуд пушт

ازیشان کس از بیم ننمود پشت

Басии номвари шоҳ Эрон бикушт

بسی نامور شاه ایران بکشت

Чу шуд тоири андари каф ӯ асир

چو شد طایر اندر کف او اسیر

Биёмад бараҳнаи давони ногузир

بیامد برهنه دوان ناگزیر

Ба чанг вай омад ҳисору буна

به چنگ وی آمد حصار و بنه

Гирифтор шуд мардуми бдтнаҳ

گرفتار شد مردم بدتنه

Ббўди он шабу бомдоди пагоҳ

ببود آن شب و بامداد پگاه

Чу хуршед бинмуд заррини кулоҳ

چو خورشید بنمود زرین کلاه

Яке тахти пирӯзаи андари ҳисор

یکی تخت پیروزه اندر حصار

Ба ойин ниҳоданд ва доданд бор

به آیین نهادند و دادند بار

Чу аз борпрдхтаҳ шуд шаҳриёр

چو از بارپردخته شد شهریار

Ба наздик ӯ шуд гули навбаҳор

به نزدیک او شد گل نوبهار

зи ёқӯти сурхи афсарӣ бар сараш

ز یاقوت سرخ افسری بر سرش

Дирафшони зи зарбафти чинии буриш

درفشان ز زربفت چینی برش

Бидонаст к-эии ҷодӯӣ кор ӯст

بدانست کاین جادوی کار اوست

Бадви бад расӣдани з кирдор ӯст

بدو بد رسیدن ز کردار اوست

Чунин гуфт к-эии шоҳи озоди мард

چنین گفت کای شاه آزاد مرد

Нигаҳ кун ки ки фарзанд бо ман чаҳ кард

نگه کن که که فرزند با من چه کرد

Чунин гуфт шопӯри бадном ро

چنین گفت شاپور بدنام را

Ки аз парда чун духти баҳром ро

که از پرده چون دخت بهرام را

Биорӣ ва расво кунӣ дӯда ро

بیاری و رسوا کنی دوده را

Барангезии он кини осӯда ро

برانگیزی آن کین آسوده را

Ба дижхим фармуд то гарданаш

به دژخیم فرمود تا گردنش

Занад ба оташ андар бисӯзад таниш

زند به آتش اندر بسوزد تنش

Сари тоир аз нанг дар хӯн кашид

سر طایر از ننگ در خون کشید

Ду китфи вай аз пушт берун кашид

دو کتف وی از پشت بیرون کشید

Ҳронкс куҷо ёфтӣ аз араб

هرانکس کجا یافتی از عرب

Нмондӣ ки бо каси кушодии ду лаб

نماندی که با کس گشادی دو لب

зи ду даст ӯ давр кардӣ ду кафат

ز دو دست او دور کردی دو کفت

Ҷаҳон монад аз кор ӯ дар шигифт

جهان ماند از کار او در شگفت

Ъробӣ зўолоктоФ кардаш лақаб

عرابی ذوالاکتاف کردش لقب

Чу аз муҳра бикшод кафати араб

چو از مهره بگشاد کفت عرب

Взонҷо игаҳ шуд сӯии порси боз

وزانجا یگه شد سوی پارس باز

Ҷаҳонии ҳамаи баради пешаши намоз

جهانی همه برد پیشش نماز

Барин низ бигузашт чанде сипеҳр

برین نیز بگذشت چندی سپهر

Вазони пас дигаргуна бинмуд чеҳр

وزان پس دگرگونه بنمود چهر