Чунин то баромади барин чандгоҳ

چنین تا برآمد برین چندگاه

Ба Эрон пароганда гашта сипоҳ

به ایران پراگنده گشته سپاه

Ба рӯми онки шопӯрро доштӣ

به روم آنک شاپور را داشتی

Шабу рӯз танҳоаш нагузоштӣ

شب و روز تنهاش نگذاشتی

Канизак набӯдӣ зи шопӯри шод

کنیزک نبودی ز شاپور شاد

Азон каши зи эрониёни бади нажод

ازان کش ز ایرانیان بد نژاد

Шабу рӯз зон чарми гирёни бадӣ

شب و روز زان چرم گریان بدی

Дил ӯ зи шопӯри бирёни бадӣ

دل او ز شاپور بریان بدی

Бадв гуфт рӯзӣ ки эй хуб рӯй

بدو گفت روزی که ای خوب روی

Чаҳ мардӣ матарс инч бо ман бигӯӣ

چه مردی مترس ایچ با من بگوی

Ки дар чарм чу нозуки андоми ту

که در چرم چو نازک اندام تو

Ҳамеи бугсалади хобу ороми ту

همی بگسلد خواب و آرام تو

Чу сарвии бадӣ бар сараши гирди моҳ

چو سروی بدی بر سرش گردماه

Барон моҳи курсии зи машки сиёҳ

بران ماه کرسی ز مشک سیاه

Кунун чанбарии гашти болои сарв

کنون چنبری گشت بالای سرو

Тани пели ворат ба кирдори ғрў

تن پیل وارت به کردار غرو

Дили ман ҳаме бар ту бирён шавад

دل من همی بر تو بریان شود

Ду чашмами шабу рӯз гирён шавад

دو چشمم شب و روز گریان شود

Бад-ӣни сахтии андар чаҳ ҷӯии ҳаме

بدین سختی اندر چه جویی همی

Ки рози ту бо ман нагӯйӣ ҳаме

که راز تو با من نگویی همی

Бадв гуфт шопӯри к-эии хуби чеҳр

بدو گفت شاپور کای خوب‌چهر

?герати ҳеҷ бар ман биҷунбед меҳр

گرت هیچ بر من بجنبید مهر

Ба савганд паймонат хоҳам яке

به سوگند پیمانت خواهم یکی

Казон нагузарӣ ҷовдони андакӣ

کزان نگذری جاودان اندکی

Нагӯйӣ ба бадхоҳи рози маро

نگویی به بدخواه راز مرا

Кунӣ ёди дарду гудози маро

کنی یاد درد و گداز مرا

Бигӯям турои ончи дархостӣ

بگویم ترا آنچ درخواستی

Ба гуфтор пайдо кунам ростӣ

به گفتار پیدا کنم راستی

Канизак ба додар савганд хӯрд

کنیزک به دادار سوگند خورد

Ба зуннори шмоси ҳафтод гирд

به زنار شماس هفتاد گرد

Ба ҷони масеҳоу сўки салиб

به جان مسیحا و سوک صلیب

Ба дороӣ Эрон гашта мсиб

به دارای ایران گشته مصیب

Ки рози ту бо кас нагӯям зи бен

که راز تو با کس نگویم ز بن

Наҷӯям ҳамеи бтрии зини сухан

نجویم همی بتری زین سخن

Ҳамаи рози шопӯр бо ӯ бигуфт

همه راز شاپور با او بگفت

Бимонад он сухани неку бад дар наҳуфт

بماند آن سخن نیک و بد در نهفت

Бадв гуфт акнӯн чу фармони диҳӣ

بدو گفت اکنون چو فرمان دهی

Бад-ӣни рози ман дили гаравгони диҳӣ

بدین راز من دل گروگان دهی

Сар аз бонувон бартар ояд туро

سر از بانوان برتر آید ترا

Ҷаҳони зери пой андар ояд туро

جهان زیر پای اندر آید ترا

Ба ҳангоми нони ширгрм оварӣ

به هنگام نان شیرگرم آوری

Бапушӣ сухани нарми нарм оварӣ

بپوشی سخن نرم نرم‌آوری

Ба шери андари оғорми ин чарми хар

به شیر اندر آغارم این چرم خر

Ки ин чарм гардад ба гетии смр

که این چرم گردد به گیتی سمر

Пас аз ман басӣ солиён бугзарад

پس از من بسی سالیان بگذرد

Бигӯед ҳаме ҳрк дорад хирад

بگوید همی هرک دارد خرد

Канизаки ҳамеи хостии шери гарм

کنیزک همی خواستی شیر گرم

Наоне зи ҳаркас ба овози нарм

نهانی ز هرکس به آواز نرم

Чу киштии яке ҷоми бардоштӣ

چو کشتی یکی جام برداشتی

Бар оташи ҳамеи тези бгзоштӣ

بر آتش همی تیز بگذاشتی

Ба наздики шопӯри барадии ниҳон

به نزدیک شاپور بردی نهان

Нагуфтӣ ниҳон бо каси андари ҷаҳон

نگفتی نهان با کس اندر جهان

Ду ҳафтаи сипеҳр андарин гашта шуд

دو هفته سپهر اندرین گشته شد

Ба фарҷоми чарми хар оғишта шуд

به فرجام چرم خر آغشته شد

Чу шопӯр зон пӯст омад бурун

چو شاپور زان پوست آمد برون

Ҳамаи дили пар аз дарду тани пари зи хӯн

همه دل پر از درد و تن پر ز خون

Чунин гуфт пас бо канизак ба роз

چنین گفت پس با کنیزک به راز

Ки эй поки бинодлу неки соз

که ای پاک بینادل و نیک‌ساز

Яке чора бояд кунун сохтан

یکی چاره باید کنون ساختن

з ҳар гӯнаи андеша андохтан

ز هر گونه اندیشه انداختن

Ки моро гузар бошад аз шаҳри рӯм

که ما را گذر باشد از شهر روم

Мабод офарин бар чунин марзу бум

مباد آفرین بر چنین مرز و بوم

Канизак бадв гуфт фардои пагоҳ

کنیزک بدو گفت فردا پگاه

Шаванд ин бузургони сӯии ҷашнгоҳ

شوند این بزرگان سوی جشنگاه

Яке ҷашн бошад ба рӯми андарун

یکی جشن باشد به روم اندرون

Ки марду зан ва кӯдак ояд бурун

که مرد و زن و کودک آید برون

Чу кадбону аз шаҳр берун шавад

چو کدبانو از شهر بیرون شود

Бидон ҷашни хуррам ба ҳомӯн шавад

بدان جشن خرم به هامون شود

Шавад ҷои холӣ ва ман чораи ҷӯй

شود جای خالی و من چاره‌جوی

Бисозам натарсам зи патёраи гӯй

بسازم نترسم ز پتیاره گوی

Ду асп ва ду гўполу тиру камон

دو اسپ و دو گوپال و تیر و کمان

Ба пеши ту орм ба равшани равон

به پیش تو آرم به روشن روان

Бибаст андари андешаи дилро нахуст

ببست اندر اندیشه دل را نخست

Аз охури ду аспи гиронмояи ҷуст

از آخور دو اسپ گرانمایه جست

Ҳамон теғу гўполу бргстўон

همان تیغ و گوپال و برگستوان

Ҳамон ҷавшану мғФри ҳиндӯон

همان جوشن و مغفر هندوان

Ба андешаи дилро ба ҷой оваред

به اندیشه دل را به جای آورید

Хирадро барон раҳнамоӣ оваред

خرد را بران رهنمای آورید

Чу аз бохтари чашма андар кашид

چو از باختر چشمه اندر کشید

Шаби он чодари қор бар сар кашид

شب آن چادر قار بر سر کشید

Пурандеша шуд ҷони шопӯри шоҳ

پراندیشه شد جان شاپور شاه

Ки фардо чаҳ созад канизаки пагоҳ

که فردا چه سازد کنیزک پگاه