Шаробу айш ниҳон чист ? кор бе бунёд

شراب و عیش نهان چیست؟ کارِ بی‌بنیاد

Задем бар сафи риндон ва ҳар чаҳ бодои бод

زدیم بر صفِ رندان و هر چه بادا باد

Гиреҳи з дил бигушо вази сипеҳр ёд макун

گره ز دل بگشا وز سپهر یاد مکن

Ки фикри ҳеҷ муҳандиси чунин гиреҳ накушод

که فکر هیچ مهندس چنین گره نگشاد

зи инқилоби замонаи аҷаби мадор ки чарх

ز انقلابِ زمانه عجب مدار که چرخ

Аз ин фасонаи ҳазорон ҳазор дорад ёд

از این فسانه هزاران هزار دارد یاد

Қадаҳ ба шарти адаби гир зон ки таркибаш

قدح به شرطِ ادب گیر زان که ترکیبش

зи косаи сари ҷамшед ва баҳманасту Қубод

ز کاسهٔ سرِ جمشید و بهمن است و قباد

Ки огаҳаст ки Ковӯс ва кӣ куҷои рафтанд ?

که آگه است که کاووس و کی کجا رفتند؟

Ки воқифаст ки чун рафт тахти ҷам , бар бод ?

که واقف است که چون رفت تخت جم، بر باد؟

зи ҳасрати лаби ширин ҳануз май байнам

ز حسرتِ لبِ شیرین هنوز می‌بینم

Ки лола май дамад аз хӯни дидаи Фарҳод

که لاله می‌دمد از خونِ دیدهٔ فرهاد

Магар ки лола бидонаст бе вафоеи даҳр

مگر که لاله بدانست بی‌وفاییِ دهر

Ки то бзод ва бишуд , ҷом май з каф наниҳод

که تا بزاد و بِشُد، جامِ می ز کف نَنَهاد

Биёи биё ки замонии з мехароб шавем

بیا بیا که زمانی ز می خراب شویم

Магар расем ба ганҷӣ дар ин хароби обод

مگر رسیم به گنجی در این خراب آباد

намедиҳанд иҷозати маро ба сайри сафар

نمی‌دهند اجازت مرا به سِیرِ سفر

Насими боди мусаллоу оби рукни обод

نسیمِ بادِ مُصَلّا و آبِ رُکن آباد

Қадаҳи мгир чу ҳофизи магар ба нолаи чанг

قدح مگیر چو حافظ مگر به نالهٔ چنگ

Ки бастаанд бар абрешими тараби дили шод

که بسته‌اند بر ابریشمِ طرب دلِ شاد