Перонаи серуми ишқи ҷавонӣ ба сар афтод

پیرانه سَرم عشقِ جوانی به سر افتاد

Ваон роз ки дар дили бнҳФтм ба дарафтод

وآن راز که در دل بِنَهفتم به درافتاد

Аз роҳи назари мурғи дилами гашти ҳавогир

از راهِ نظر مرغِ دلم گشت هواگیر

эй дида нигаҳ кун ки ба дом ки дарафтод

ای دیده نگه کن که به دامِ که درافتاد

Дардо ки аз он оҳӯии мишкӣни сияҳи чашм

دردا که از آن آهوی مشکینِ سیه چشم

Чун нофаи басии хӯни дилам дар ҷигар афтод

چون نافه بسی خونِ دلم در جگر افتاد

Аз раҳгузари хоки сари кӯии шумо буд

از رهگذرِ خاکِ سرِ کویِ شما بود

Ҳар нофа ки дар дасти насим саҳар афтод

هر نافه که در دستِ نسیمِ سحر افتاد

Мижгони ту то теғ ҷаҳонгир баровард

مژگانِ تو تا تیغِ جهانگیر برآورد

Баси куштаи дили зинда ки бар икдгр афтод

بس کشتهٔ دل زنده که بر یکدگر افتاد

Бас таҷриба кардем дар ин дайри мукофот

بس تجربه کردیم در این دِیرِ مکافات

Бо дрдкшон ҳар ки дарафтод барофтод

با دُردکشان هر که درافتاد برافتاد

Гар ҷон бидиҳад санги сияҳ , лаъл нагардад

گر جان بدهد سنگِ سیه، لعل نگردد

Бо тинати аслӣ чаҳ кунад , бдгҳр афтод

با طینتِ اصلی چه کُند، بدگهر افتاد

Ҳофиз ки сари зулф батон дасти кашиш буд

حافظ که سرِ زلفِ بتان دست‌کشش بود

Баси турфаи ҳриФисти каш акнӯн ба сар афтод

بس طُرفه حریفی‌ست کَش اکنون به سر افتاد

Хониш
ғзл шморҳ 110 — фрӣдвн фрҳ ондвз
ғзл шморҳ 110 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 110 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 110 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 110 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 110 — сорнг сӣрфӣон
ғзл шморҳ 110 — прстҳ бол офкн
ғзл шморҳ 110 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо
ғзл шморҳ 110 — оҳсон ҳлоҷ
ғзл шморҳ 110 — офср орӣо
ғзл шморҳ 110 — нознӣн бозӣон
шрҳ свтӣ ғзл шморҳ 110 — мҳмдрзо зӣоъ