Дарахт дӯстӣ бинишон ки коми дил ба бори орад
درختِ دوستی بنشان که کامِ دل به بار آرد
Ниҳоли душмании бркн ки ранҷ бе шумори орад
نهالِ دشمنی بَرکَن که رنج بیشمار آرد
Чу меҳмони хроботӣ ба иззат бош бо риндон
چو مهمانِ خراباتی به عزت باش با رندان
Ки дарди сари кашии ҷоно , ?герати мастии хумори орад
که دردِ سر کشی جانا! گرت مستی خمار آرد
Шаби суҳбати ғанимати дон ки баъд аз рӯзгори мо
شبِ صحبت غنیمت دان که بعد از روزگارِ ما
Басӣ гардиш кунад гардун , басии лайл ва наҳор орад
بسی گردش کُنَد گردون، بسی لیل و نهار آرد
Имории дори Лайлиро ки маҳди моҳ дар ҳукм аст
عَماریدارِ لیلی را که مَهدِ ماه در حکم است
Худоро дар дил андозаш ки бар маҷнӯни гузори орад
خدا را در دل اندازش که بر مجنون گذار آرد
Баҳори умри хоҳ эй дил , вагарнаи ин чаман ҳар сол
بهارِ عمر خواه ای دل! و گر نه این چمن هر سال
Чу насрини сад гули оради бор ва чун булбули ҳазор орад
چو نسرین صد گل آرد بار و چون بلبل هِزار آرد
Худоро чун дили ришами қарории баст бо зулфат
خدا را چون دلِ ریشم قراری بست با زلفت
Бифармо лаъли нӯшинро ки зудаши боқарори орад
بفرما لعلِ نوشین را که زودش با قرار آرد
Дар ин боғ аз худо хоҳад дигар перонаи сари ҳофиз
در این باغ از خدا خواهد دگر پیرانهسر، حافظ
Нишинад бар лаби ҷӯӣу сарвӣ дар канори орад
نشیند بر لبِ جویی و سروی در کنار آرد