Дилӣ ки ғайб намойасту ҷом ҷам дорад

دلی که غیب نمای است و جامِ جم دارد

зи хотамӣ ки дамӣ гум шавад , чаҳ ғам дорад ?

ز خاتمی که دمی گم شود، چه غم دارد؟

Ба хату холи гадоёни мадаи хазинаи дил

به خَطُّ و خالِ گدایان مده خزینهٔ دل

Ба дасти шоҳўшии даҳ ки муҳтарам дорад

به دستِ شاهوَشی دِه که محترم دارد

На ҳар дарахт таҳаммул кунад ҷафои хазон

نه هر درخت تحمّل کند جفایِ خزان

Ғуломи ҳиммати сарвам ки ин қадам дорад

غلامِ همتِ سروم که این قدم دارد

Расед мавсими он каз тараб чу наргиси маст

رسید موسمِ آن کز طرب چو نرگسِ مست

Наад ба пои қадаҳ ҳар ки шаш дирам дорад

نهد به پایِ قدح هر که شش درم دارد

Зар аз баҳои май акнӯн чу гули дареғи мадор

زر از بهایِ می اکنون چو گل دریغ مدار

Ки ақли кул ба садат айб муттаҳам дорад

که عقلِ کل به صدت عیب متّهم دارد

зи сари ғайби кас огоҳ нест , қисса махон

ز سِرِّ غیب کس آگاه نیست، قصّه مخوان

Кадоми муҳаррами дили раҳ дар ин ҳарам дорад ?

کدام مَحرمِ دل ره در این حرم دارد؟

Дилам ки лоф таҷарруд задӣ , кунун сад шуғл

دلم که لافِ تَجَرُّد زدی، کنون صد شغل

Ба буии зулфи ту бо бод субҳдам дорад

به بویِ زلفِ تو با بادِ صبحدم دارد

Муроди дили з ки пурсам ? ки нест дилдорӣ

مرادِ دل ز که پرسم؟ که نیست دلداری

Ки ҷилваи назару шева карам дорад

که جلوهٔ نظر و شیوهٔ کرم دارد

зи ҷайби хирқаи ҳофиз чаҳ тараф битавон баст

ز جَیبِ خرقهٔ حافظ چه طَرف بِتوان بست

Ки мо самади тлбидим ва ӯ санам дорад

که ما صمد طلبیدیم و او صَنم دارد