Шоҳид он нест ки мӯе ва миёнӣ дорад

شاهد آن نیست که موییّ و میانی دارد

Бандаи талъат он бош ки онӣ дорад

بندهٔ طلعتِ آن باش که آنی دارد

Шеваи ҳуру парӣ гарчи латифаст вале

شیوهٔ حور و پری گرچه لطیف است ولی

Хӯбӣ онасту латофат ки фулонӣ дорад

خوبی آن است و لطافت که فُلانی دارد

Чашмаи чашми маро эй гул хандон дарёб

چشمهٔ چشمِ مرا ای گلِ خندان دریاب

Ки ба умеди ту хуши об равонӣ дорад

که به امّیدِ تو خوش آبِ روانی دارد

Гӯии хӯбӣ ки барад аз ту ? ки хуршеди он ҷо

گوی خوبی که بَرَد از تو؟ که خورشید آن جا

На саворӣаст ки дар даст аноне дорад

نه سواریست که در دست عِنانی دارد

Дил нишон шуд суханам то ту қабулаш кардӣ

دل نشان شد سخنم تا تو قبولش کردی

Ореи ореи сухани ишқ нишоне дорад

آری آری سخنِ عشق نشانی دارد

Хами абрӯии ту дар санъати тирандозӣ

خَمِ ابرویِ تو در صنعتِ تیراندازی

Барда аз даст ҳар он кас ки камоне дорад

بُرده از دستِ هر آن کس که کمانی دارد

Дар раҳ ишқ нашуд кас ба яқини муҳаррами роз

در رَهِ عشق نشد کَس به یقین محرمِ راز

Ҳар касе бар ҳасби фикр , гумоне дорад

هر کسی بر حَسَبِ فکر، گُمانی دارد

Бо харобот нишинон зи каромоти млоФ

با خرابات نشینان ز کَرامات مَلاف

Ҳар сухан вақте ва ҳар нукта маконе дорад

هر سخن وقتی و هر نکته مکانی دارد

Мурғ зирак назанад дар чаманаши пардаи сарой

مرغِ زیرک نزند در چمنش پرده سرای

Ҳар баҳорӣ ки ба дунбола , хазоне дорад

هر بهاری که به دنباله، خزانی دارد

Муддаии гӯи лғзу нукта ба ҳофиз мафруш

مدعی گو لُغَز و نکته به حافظ مفروش

Калаки мо низ забонӣ ва беоне дорад

کِلکِ ما نیز زبانی و بیانی دارد