Равшании талъати ту моҳ надорад

روشنیِ طلعتِ تو ماه ندارد

Пеши ту гул , равнақ гиёҳ надорад

پیشِ تو گُل، رونقِ گیاه ندارد

Гӯша абрӯӣ туаст манзили ҷонам

گوشهٔ ابرویِ توست منزلِ جانم

Хуштар аз ин гӯша , подшоҳ надорад

خوشتر از این گوشه، پادْشاه ندارد

То чаҳ кунад бо рухи ту дӯди дили ман

تا چه کُنَد با رخِ تو دودِ دلِ من

Оинаи доне ки тоб оҳ надорад

آینه دانی که تابِ آه ندارد

Шухии наргиси нигар ки пеши ту бушковат

شوخیِ نرگس نگر که پیشِ تو بشکفت

Чашми дарида , адаб нигоҳ надорад

چشمْ دریده، ادب نگاه ندارد

Дидам ва он чашми дили сияҳ ки ту дорӣ

دیدم و آن چشمِ دلْ‌سیه که تو داری

Ҷониби ҳеҷ ошно нигоҳ надорад

جانبِ هیچ آشنا نگاه ندارد

Ратли гаронами даҳ эй мурӣди харобот

رَطلِ گرانم ده ای مریدِ خرابات

Шодии шайхӣ ки хонақоҳ надорад

شادیِ شیخی که خانقاه ندارد

Хӯни хур ва хомаш нишин ки он дили нозук

خون خور و خامُش نشین که آن دلِ نازک

Тоқати фарёд додхоҳ надорад

طاقتِ فریاد دادخواه ندارد

Гӯ бираву остин ба хӯни ҷигари шӯй

گو برو و آستین به خونِ جگر شوی

Ҳар ки дар ин остона роҳ надорад

هر که در این آستانه راه ندارد

Неи ман танҳо кашами татовули зулфат

نی منِ تنها کشم تَطاولِ زلفت

Кист ки ӯ доғи он сиёҳ надорад ?

کیست که او داغِ آن سیاه ندارد؟

Ҳофиз агар саҷда ту кард макун айб

حافظ اگر سجدهٔ تو کرد مکن عیب

Кофари ишқ эй санам гуноҳ надорад

کافرِ عشق ای صنم گناه ندارد