Саҳари булбули ҳикоят бо сабо кард

سحر بلبل حکایت با صبا کرد

Ки ишқ рӯй гул бо мо чаҳ ҳо кард

که عشقِ رویِ گل با ما چه‌ها کرد

Аз он ранги рухам , хӯн дар дил афтод

از آن رنگِ رُخَم، خون در دل افتاد

Вази он гулшан , ба хорам мубтало кард

وز آن گلشن، به خارم مبتلا کرد

Ғуломи ҳиммати он нозанинам

غلامِ همتِ آن نازنینم

Ки кори хайр бе рӯй ва риё кард

که کار خیر بی روی و ریا کرد

Ман аз бегонагон дигар нанолам

من از بیگانگان دیگر ننالم

Ки бо ман ҳарчӣ кард он ошно кард

که با من هرچه کرد آن آشنا کرد

Гар аз султон тамаъ кардам , хато буд

گر از سلطان طمع کردم، خطا بود

Вар аз дилбари вафои ҷустам , ҷафо кард

ور از دلبر وفا جُستَم، جفا کرد

Хушаши боди он насими субҳгоҳӣ

خوشش باد آن نسیمِ صبحگاهی

Ки дард шаб нишинонро даво кард

که دردِ شب نشینان را دوا کرد

Ниқоб гул кашиду зулфи сунбул

نقابِ گل کَشید و زلفِ سُنبل

Гиреҳи банди қабои ғунча во кард

گره بندِ قبای غنچه وا کرد

Ба ҳар сӯи булбули ошиқ дар афғон

به هر سو بلبلِ عاشق در افغان

Тнъм аз миён , бод сабо кард

تَنَعُّم از میان، بادِ صبا کرد

Бишорат бар ба кӯй май фурӯашон

بشارت بَر به کویِ می فروشان

Ки ҳофизи тавба аз зуҳд риё кард

که حافظ توبه از زهدِ ریا کرد

Вафо аз хоҷагони шаҳр бо ман

وفا از خواجگانِ شهر با من

Камоли давлату дайн бўолўФо кард

کمالِ دولت و دین بوالوفا کرد