Соқӣ ар бода аз ин даст ба ҷом андозад

ساقی ار باده از این دست به جام اندازد

Орифонро ҳама дар шурб мудом андозад

عارفان را همه در شُربِ مُدام اندازد

Вари чунин зери хами зулф наад донаи хол

ور چُنین زیرِ خَم زلف نهد دانهٔ خال

эй басои мурғи хирадро ки ба дом андозад

ای بسا مرغِ خِرَد را که به دام اندازد

эй хушо давлати он маст ки дар пои ҳариф

ای خوشا دولتِ آن مست که در پایِ حریف

Сар ва дастор надонад ки кадом андозад

سر و دستار نداند که کدام اندازد

Зоҳиди хом ки инкор май ва ҷом кунад

زاهدِ خام که انکارِ مِی و جام کند

Пухта гардад чу назар бар мехом андозад

پخته گردد چو نظر بر میِ خام اندازد

Рӯз дар касб ҳунар кӯш ки май хӯрдани рӯз

روز در کسبِ هنر کوش که مِی خوردنِ روز

Дил чун оина , дар занг злом андозад

دلِ چون آینه، در زنگِ ظَلام اندازد

Он замони вақт май субҳ фурӯғаст ки шаб

آن زمان وقتِ میِ صبح فروغ است که شب

Гирди харгоҳи уфуқи парда шом андозад

گِردِ خَرگاهِ افق پردهٔ شام اندازد

Бода бо мӯҳтасиб шаҳр нанӯшӣ зинҳор

باده با محتسبِ شهر ننوشی زنهار

Бихӯрад бодаи ?уту санг ба ҷом андозад

بخورد باده‌ات و سنگ به جام اندازد

ҲоФзои сари зи каллаи гӯша хуршед барор

حافظا سر ز کُلَه گوشهٔ خورشید برآر

Бахтат ар қуръа бидон моҳ тамом андозад

بختت ار قرعه بدان ماهِ تمام اندازد