Агар рӯми зи пайаш фитнаҳо барангезад

اگر روم ز پِی‌اش فتنه‌ها برانگیزد

Вар аз талаб биншинам ба кӣна бархезад

ور از طلب بنشینم به کینه برخیزد

Вагар ба раҳгузарии як дам аз вафодорӣ

و گر به رهگذری یک دَم از وفاداری

Чу гирд дар пайаш уфтам чу бод бигурезад

چو گَرد در پِی‌اش افتم چو باد بُگْریزد

Ва гар кунам талаби ним бӯсаи сад афсӯс

و گر کنم طلبِ نیم بوسه صد افسوس

зи ҳуққаи даҳанаш чун шукри фурӯи резад

ز حُقِّهٔ دهنش چون شکر فرو ریزد

Ман он фиреб ки дар наргиси ту май байнам

من آن فریب که در نرگسِ تو می‌بینم

Баси обрӯӣ ки бо хоки раҳи бромизд

بس آبروی که با خاک ره برآمیزد

Фарозу шеби биёбони ишқ , дом балост

فراز و شیب بیابان عشق، دامِ بلاست

Куҷост ширдилӣ каз балои нпрҳизд

کجاست شیردلی کز بلا نپرهیزد

Ту умри хоҳу сабурӣ ки чархи шӯъбадаи боз

تو عمر خواه و صبوری که چرخِ شعبده باز

Ҳазор бозӣ аз ин турфатар барангезад

هزار بازی از این طُرفه‌تر برانگیزد

Бар остонаи таслими сари бунаи ҳофиз

بر آستانهٔ تسلیم سر بِنِه حافظ

Кигар ситеза кунӣ , рӯзгори бстизд

که گر ستیزه کنی، روزگار بستیزد