Рӯзи ҳиҷрону шаби фурқати ёр охир шуд

روزِ هجران و شبِ فُرقَتِ یار آخر شد

Задам ин фолу гузашти ахтару кор охир шуд

زدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد

Он ҳамаи нозу тнъм ки хазон ме фармуд

آن همه ناز و تَنَعُّم که خزان می‌فرمود

Оқибат дар қадами боди баҳор охир шуд

عاقبت در قدمِ بادِ بهار آخر شد

Шукри эзад ки ба иқболи каллаи гӯшаи гул

شُکرِ ایزد که به اقبالِ کُلَه گوشهٔ گُل

Нихвати боди дайу шавкати хор охир шуд

نَخوَتِ بادِ دی و شوکتِ خار آخر شد

Субҳи умед ки бади мӯътакифи пардаи ғайб

صبحِ امّید که بُد معتکفِ پردهٔ غیب

Гӯи буруни ой ки кори шаби тор охир шуд

گو برون آی که کارِ شبِ تار آخر شد

Он парешонеи шабҳои дарозу ғами дил

آن پریشانیِ شب‌هایِ دراز و غمِ دل

Ҳама дар сояи гесуинигор охир шуд

همه در سایهٔ گیسویِ نگار آخر شد

Боварам нест зи бадаҳдии айём ҳануз

باورم نیست ز بدعهدی ایام هنوز

Қиссаи ғусса ки дар давлати ёр охир шуд

قصهٔ غصه که در دولتِ یار آخر شد

Соқио лутф намӯдӣ қадаҳати пар май бод

ساقیا لطف نمودی قدحت پُر مِی باد

Ки ба тадбири ту ташвиши хумор охир шуд

که به تدبیرِ تو تشویشِ خُمار آخر شد

Дар шумор ар чаҳ наёвард касе ҳофиз ро

در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ را

Шукри кони меҳнат беҳаду шумор охир шуд

شُکرْ کان محنتِ بی‌حدّ و شمار آخر شد