Сабо ба таҳнияти пер мефуруш омад

صبا به تهنیتِ پیرِ مِی‌فروش آمد

Ки мавсими тарабу айшу ноз ва нӯш омад

که موسمِ طرب و عیش و ناز و نوش آمد

Ҳавои Масеҳи нафаси гашту боди нофаи гушой

هوا مسیح‌نفس گشت و باد نافه‌گشای

Дарахт сабз шуду мурғ дар хурӯш омад

درخت سبز شد و مرغ دَر خروش آمد

Танури лола чунон барфурӯхт боди баҳор

تنورِ لاله چنان برفروخت بادِ بهار

Ки ғунчаи ғарқи арақи гашту гул ба ҷӯш омад

که غنچه غرقِ عرق گشت و گل به جوش آمد

Ба гӯши ҳуши нюаш аз ман ва ба ъушрат кӯш

به گوشِ هوش نیوش از من و به عشرت کوش

Ки ин сухани саҳар аз ҳотифам ба гӯш омад

که این سخن سَحَر از هاتفم به گوش آمد

зи фикри тафриқаи бозоӣ то шӯии маҷмӯ

ز فکرِ تفرقه بازآی تا شوی مجموع

Ба ҳукми он ки чу шуд аҳриман сурӯш омад

به حکمِ آنکه چو شد اهرمن سروش آمد

зи мурғ субҳ надонам ки сӯсани озод

ز مرغِ صبح ندانم که سوسنِ آزاد

Чаҳ гӯш кард ? ки бо даҳ забон хамӯш омад

چه گوش کرد که با دَه زبان خموش آمد

Чаҳ ҷои суҳбат номаҳрамаст маҷлиси инс ?

چه جایِ صحبتِ نامحرم است مجلسِ انس؟

Сар пиёла бпушон ки хирқа пӯш омад

سرِ پیاله بپوشان که خرقه‌پوش آمد

зи хонақоҳ ба майхона меравад ҳофиз

ز خانقاه به میخانه می‌رود حافظ

Магари зи мастии зуҳди риё ба ҳуш омад

مگر ز مستیِ زهدِ ریا به هوش آمد