Расед мужда ки айём ғам нахоҳад монад

رسید مژده که ایّامِ غم نخواهد ماند

Чунон намонад чунин низ ҳам нахоҳад монад

چنان نماند، چنین نیز هم نخواهد ماند

Ман ар чаҳ дар назари ёр хоксор шудам

من ار چه در نظرِ یار خاک‌سار شدم

Рақиб низ чунин муҳтарам нахоҳад монад

رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

Чу пардаи дор ба шамшер мезанад ҳама ро

چو پرده‌دار به شمشیر می‌زند همه را

Касе муқӣми ҳарим ҳарам нахоҳад монад

کسی مُقیمِ حریمِ حَرَم نخواهد ماند

Чаҳ ҷои шукру шикояти зи нақши нек ва бадаст ?

چه جایِ شُکر و شکایت ز نقشِ نیک و بد است؟

Чу бар саҳифа ҳастӣ рақам нахоҳад монад

چو بر صحیفهٔ هستی رقم نخواهد ماند

Сурӯди маҷлис ҷамшед гуфтаанд ин буд

سرودِ مجلسِ جمشید گفته‌اند این بود

Ки ҷом бода биовар ки ҷам нахоҳад монад

که «جامِ باده بیاور که جم نخواهد ماند»

Ғаниматии шимур эй шамъи васли парвона

غنیمتی شِمُر ای شمع وصلِ پروانه!

Ки ин муомила то субҳдам нахоҳад монад

که این معامله تا صبح‌دم نخواهد ماند

Тўонгрои дили дарвеши худ ба даст овар

توانگرا! دلِ درویشِ خود به دست آور

Ки махзани зару ганҷ дирам нахоҳад монад

که مخزنِ زَر و گنجِ دِرَم نخواهد ماند

Бад-ӣни равоқи забарҷад навиштаанд ба зар

بدین رَواقِ زَبَرجَد نوشته‌اند به زر

Ки ҷузи никуии аҳл карам нахоҳад монад

که «جز نکوییِ اهلِ کرم نخواهد ماند»

зи меҳрбонии ҷонон тамаъ мабар ҳофиз

ز مهربانیِ جانان طمع مَبر حافظ

Ки нақши ҷавру нишон ситам нахоҳад монад

که نقشِ جور و نشانِ ستم نخواهد ماند