Дӯш дидам ки млоик дар майхона заданд

دوش دیدم که ملائک درِ میخانه زدند

Гул одам бисириштанд ва ба паймона заданд

گِلِ آدم بسرشتَند و به پیمانه زدند

Сокинони ҳарами стару ифофи малакӯт

ساکنانِ حرمِ سِتر و عفافِ ملکوت

Бо ман роҳ нишин бода мастона заданд

با منِ راه‌نشین، بادهٔ مستانه زدند

Осмони бор амонат натавонист кашид

آسمان بارِ امانت نتوانست کشید

Қуръаи кор ба номи ман девона заданд

قرعهٔ کار به نامِ منِ دیوانه زدند

Ҷанги ҳафтод ва ду миллати ҳамаро узри буна

جنگِ هفتاد و دو ملت همه را عذر بِنه

Чун надиданд ҳақиқати раҳ афсона заданд

چون ندیدند حقیقت، رهِ افسانه زدند

Шукри эзад ки миёни ман ва ӯ сулҳ афтод

شُکرِ ایزد که میانِ من و او صلح افتاد

Суфиёни рақси кунони соғар шукрона заданд

صوفیان، رقص‌کنان، ساغرِ شکرانه زدند

Оташ он нест ки аз шуъла ӯ хандад шамъ

آتش آن نیست که از شعلهٔ او خندد شمع

Оташ онаст ки дар хирман парвона заданд

آتش آن است که در خرمنِ پروانه زدند

Кас чу ҳофиз накушод аз рухи андешаи ниқоб

کس چو حافظ نَگُشاد، از رخِ اندیشه نقاب

То сари зулфи суханро ба қалам шона заданд

تا سرِ زلفِ سخن را، به قلم شانه زدند