Тоири давлат агар бозгузорӣ бикунад

طایِرِ دولَت اَگَر باز گُذاری بِکُنَد

Ёр бозояд ва бо васли қарории бикунад

یار بازآیَد و با وَصْل، قَراری بِکُنَد

Дидаро дстгаҳ дару гуҳар гарчи намонад

دیدِه را دَسْتگَهِ دُرّ و گُهَر، گَرچِه نَمانْد

Бихӯрад хӯнӣу тадбири нисории бикунад

بِخورَد خونی و تَدْبیرِ نِثاری بکُند

Дӯш гуфтам бикунади лаъли лабаши чораи ман

دوش گُفْتَم: «بِکُنَد لَعْلِ لَبَش، چارِهٔ مَن؟»

Ҳотифи ғайб Нидо дод ки ореи бикунад

هاتِفِ غِیْب، نِدا داد کِه: «آری! بِکُنَد»

Кас наёрад бар ӯ дам занад аз қиссаи мо

کَس نیارَد برِ او دَم زنَد از قِصِّهٔ ما

Магараши боди сабои гӯшгузорӣ бикунад

مَگَرَش بادِ صَبا گوش، گُذاری بِکُنَد

Додаам бози назарро ба тзрўии парвоз

دادِه‌اَم بازِ نَظَر را به تَذَرْوی، پرواز

Бозхонди магараши нақшу шикории бикунад

بازخوانَد مَگَرَش نَقْش و شِکاری بِکُنَد

Шаҳр холӣаст зи ушшоқ буд каз тарафӣ

شَهْر، خالی‌ست زِ عُشّاق؛ بُوَد کَز طَرَفی

Мардӣ аз хеш бурун ояду кории бикунад

مَرْدی اَز خویش بُرون آید و کاری بِکُنَد

Кӯи карӣмӣ ки зи базми тарабаши ғмздаҳ Эй

کو کَریمی که ز بَزْمِ طَرَبَش، غَم‌زَدِه‌ای

Ҷуръае дркшду дафъи хумории бикунад

جُرعِه‌ای دَرکَشَد و دَفْعِ خُماری بِکُنَد؟

ё вафо , ё хабари васли ту , ё марги рақиб

یا وَفا، یا خَبَرِ وَصْلِ تو، یا مَرْگِ رَقیب

Буд оё ки фалаки зини ду се кории бикунад ?

بُوَد آیا که فَلَک، زین دو سِه، کاری بِکُنَد؟

ҲоФзо гар нарӯй аз дар ӯ , ҳам рӯзӣ

«حافِظا»! گَر نَرَوی از دَرِ او، هَم روزی

Гузарӣ бар сарат аз гӯшаи канории бикунад

گُذَری بَر سَرَت از گوشِه کِناری بِکُنَد