Он кист каз рӯй карам , бо мо вафодорӣ кунад

آن، کیست کَز رویِ کَرَم، با ما وَفاداری کُنَد؟

Бар ҷои бадкорӣ чу ман , як дам накукорӣ кунад

بَر جایِ بَدکاری چو مَن، یِک دَم نِکوکاری کُنَد؟

Аввал ба бонг ноӣу не , орад ба дили пайғоми вай

اَوَّل، بِه بانْگِ نای و نِی، آرَد بِه دِل، پِیْغامِ وِی

Вонгаҳ ба як паймона май , бо ман вафодорӣ кунад

وآن‌گَه بِه یِک پِیْمانِه مِی، با مَن وَفاداری کُنَد

Дилбар ки ҷони Фрсўд аз ӯ , ком дилам нагушӯд аз ӯ

دِلْبَر کِه جان فَرْسود اَز او، کامِ دِلَم نَگْشود اَز او

Навмед натавон буд аз ӯ , бошад ки дилдорӣ кунад

نومید نَتْوان بود اَز او، باشَد کِه دِلداری کُنَد

Гуфтам гиреҳ нагушӯдаам , зон турра то ман бӯда ам

گُفْتَم: «گِرِه نَگْشودِه‌اَم، زآن طُرِّه تا مَن بودِه‌اَم»

Гуфтои маниш фармӯдаам , то бо ту таррорӣ кунад

گُفْتا: «مَنَش فَرمودِه‌اَم، تا با تو طَرّاری کُنَد»

Пашминаи пӯши тундху , аз ишқ нашунидааст бӯ

پَشْمینِه‌پوشِ تُنْدخو، اَز عِشْق نَشْنیده‌ست بو

Аз мастяш рамзӣ бигӯ , то тарк ҳушёрӣ кунад

با مَستی‌اش، رَمْزی بِگو! تا تَرْکِ هُشْیاری کُنَد

Чун ман гадоӣ бенишон , мушкил буд ёрии чунон

چون مَن گِدایِ بی‌نِشان، مُشْکِل بُوَد یاری چُنان

Султони куҷои айши ниҳон , бо ринд бозорӣ кунад ?

سُلْطان کُجا عِیْشِ نَهان، با رِنْدِ بازاری کُنَد؟

Зон турраи пурпечу хам , саҳласт агар байнами ситам

زآن طُرِّهٔ پُرپیچ و خَم، سَهْل است اگر بینَم سِتَم

Аз банду занҷираш чаҳ ғам , ҳар кас ки айёрӣ кунад ?

اَز بَنْد و زَنْجیرَش چِه غَم، هَر کَس کِه عَیّاری کُنَد؟

Шуд лашкари ғам беадад , аз бахт мехоҳам мадад

شُد لَشْکَرِ غَم بی‌عَدَد، اَز بَخْت می‌خواهَم مَدَد

То фахри дайни Абдуссамад , бошад ки ғмхўорӣ кунад

تا فَخْرِ دین عَبْدُالصَّمَد، باشَد که غَم‌خواری کُنَد

Бо чашми пурнайранг ӯ , ҳофиз макун оҳанг ӯ

با چَشْمِ پُر نِیْرَنْگِ او، «حافِظ»! مَکُن آهَنْگِ او!

Кони турраи шбрнг ӯ , бисёр таррорӣ кунад

کآن طُرِّهٔ شَبْرَنْگِ او، بِسْیار طَرّاری کُنَد