Ғуломи наргиси масти ту тоҷдороннд

غُلَامِ نَرْگِسِ مَسْتِ تو، تاجداران‌اَنْد

Хароби бодаи лаъли ту ҳўшёроннд

خَرابِ بادِهٔ لَعْلِ تو، هوشیاران‌اَنْد

Туро сабоу марои об дида шуд ғаммоз

تو را صَبا و مَرا آبِ دیدِه شُد غَمّاز

Вагар на ошиқу маъшӯқи роздороннд

وَگَرنَه عاشِق و مَعْشوق، رازداران‌اَنْد

зи зери зулфи дўто чун гузар кунӣ бингар

زِ زیرِ زُلْفِ دوتا چون گُذَر کُنی، بِنْگر

Ки аз ямину ясорат чаҳ сўгўороннд

کِه اَز یَمین و یَسارت چِه سوگواران‌اَنْد!

Гузор кун чу сабо бар бунафшаи зор ва бибин

گُذار کُن چو صَبا بَر بَنَفْشِه‌زار! و بِبین

Ки аз татовули зулфат чаҳ бе қророннд

کِه اَز تَطاوُلِ زُلْفَت چِه بی‌قَراران‌اَنْد!

Насиби мости биҳишт эй худошинос бирав

نَصیبِ ماست بِهِشْت، اِی خُداشِناس! بُرو!

Ки мустаҳаққи каромати гноҳкороннд

کِه مُستَحَقِّ کِرامَت، گُناهکاران‌اَنْد

На ман бар он гули ориз ғазал сароему бас

نَه مَن بر آن گُلِ عارِض، غَزَل سُرایم و بَس

Ки андалеби ту аз ҳар тараф ҳазоронанд

که عَنْدَلیبِ تو اَز هَر طَرَف، هزاران‌اَنْد

Ту дастгири шӯ эй Хизри паии хуҷаста ки ман

تو دَسْتگیر شو! اِی خِضْرِ پِی‌خُجَسْتِه! کِه مَن

Пиёда май рӯм ва ҳамРаҳон сўороннд

پیادِه می‌رَوَم و هَمْرَهان، سَواران‌اَنْد

Биё ба майкадау чеҳра арғавонӣ кун

بیا به مِیکَدِه! و چِهْرِه، اَرغَوانی کُن!

Марв ба савмиъаи конҷо сиёҳ коронанд

مَرو بِه صومَعِه کآنجا سیاه‌کاران‌اَنْد!

Халоси ҳофиз аз он зулф тобдор мабод

خَلاصِ «حافِظ» از آن زُلْفِ تابدار مَباد!

Ки бастагони каманди ту рстгороннд

کِه بَسْتِگانِ کَمَنْدِ تو، رَسْتگاران‌اَنْد