Ёди боди он ки наҳант назарӣ бо мо буд

یاد باد آن که نَهانَت نظری با ما بود

Рақами меҳри ту бар чеҳраи мо пайдо буд

رَقَمِ مِهرِ تو بر چهرهٔ ما پیدا بود

Ёди боди он ки чу чашмат ба итобам май кишт

یاد باد آن که چو چَشمت به عِتابم می‌کُشت

Мӯъҷизи исавӣат дар лаби шкрхо буд

مُعْجِزِ عیسَویَت در لبِ شِکَّرخا بود

Ёди боди он ки сабӯҳӣ зада дар маҷлиси инс

یاد باد آن که صَبوحی زده در مجلسِ انس

Ҷузи ман ва ёр набудему худо бо мо буд

جز من و یار نبودیم و خدا با ما بود

Ёди боди он ки рахти шамъ тараб ме афрӯхт

یاد باد آن که رُخَت شمعِ طَرَب می‌افروخت

Венаи дили сӯхтаи парвонаи нопарво буд

وین دلِ سوخته پروانهٔ ناپروا بود

Ёди боди он ки дар он бзмгаҳи халқу адаб

یاد باد آن که در آن بزمگَهِ خُلق و ادب

Он ки ӯ ханда мастона задӣ саҳбо буд

آن که او خندهٔ مستانه زدی صَهبا بود

Ёди боди он ки чу ёқӯти қадаҳ ханда задӣ

یاد باد آن که چو یاقوتِ قدح خنده زدی

Дар миёни ману лаъли ту ҳикоятҳо буд

در میانِ من و لعلِ تو حکایت‌ها بود

Ёди боди он кинигорам чу камар барбастӣ

یاد باد آن که نگارم چو کمر بَربَستی

Дар рикобаши маи нави пайки ҷаҳони паймо буд

در رکابش مَهِ نو پیکِ جهان پیما بود

Ёди боди он ки харобот нишин будаму маст

یاد باد آن که خرابات نشین بودم و مست

Вончаҳ дар масҷидами имрӯз камаст онҷо буд

وآنچه در مسجدم امروز کم است آنجا بود

Ёди боди он ки ба ислоҳ шумо мешуд рост

یاد باد آن که به اصلاحِ شما می‌شد راست

Назм ҳар гавҳари носуфта ки ҳофизро буд

نظمِ هر گوهرِ ناسُفته که حافظ را بود