Дӯш меомад ва рухсора барафрӯхта буд
دوش میآمد و رخساره برافروخته بود
То куҷои бози дили ғмздаҳ эй сӯхта буд
تا کجا باز دلِ غمزدهای سوخته بود
Расми ошиқи кашӣу шеваи шаҳрошӯбӣ
رسم عاشقکُشی و شیوهٔ شهرآشوبی
Ҷомае буд ки бар қомат ӯ дӯхта буд
جامهای بود که بر قامتِ او دوخته بود
Ҷони ушшоқи сапанди рух худ ме донист
جانِ عُشّاق سپندِ رخِ خود میدانست
Ва оташи чеҳраи бад-ӣн кор барафрӯхта буд
و آتشِ چهره بدین کار برافروخته بود
Гар чаҳ мегуфт ки зорат бикашам ме дидам
گرچه میگفت که زارَت بِکُشم میدیدم
Ки наонаш назарӣ бо ман длсўхтаҳ буд
که نهانش نظری با منِ دلسوخته بود
Куфри зулфаши раҳ дайн мезад ва он сангини дил
کفرِ زلفش رَهِ دین میزد و آن سنگین دل
Дар пайаш машъалӣ аз чеҳра барафрӯхта буд
در پِیاش مشعلی از چهره برافروخته بود
Дили басии хӯн ба каф оварад вале дида бирехт
دل بسی خون به کف آورد ولی دیده بریخت
Аллоҳи аллоҳ , ки талаф кард ва ки андӯхта буд ?
الله الله، که تلف کرد و که اندوخته بود؟
Ёр мафруш ба дунё ки басӣ суд накард
یار مَفروش به دنیا که بسی سود نکرد
Он ки Юсуф ба зари носараи бФрўхтаҳ буд
آن که یوسف به زَرِ ناسره بفروخته بود
Гуфт ва хуш гуфт бирав хирқа бисӯзон ҳофиз
گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظ
ё раби ин қалби шиносии з ки омӯхта буд ?
یا رب این قلبشناسی ز که آموخته بود؟