Як ду ҷомами даии саҳаргаҳи иттифоқи афтода буд

یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود

Вази лаби соқии шаробам дар мазоқи афтода буд

وز لبِ ساقی شرابم در مَذاق افتاده بود

Аз сари мастӣ дигар бо шоҳиди аҳди шабоб

از سرِ مستی دگر با شاهدِ عهدِ شباب

Раҷъатӣ май хостами лекини талоқи афтода буд

رجعتی می‌خواستم لیکن طلاق افتاده بود

Дар мақомоти тариқат ҳар куҷо кардем сайр

در مقاماتِ طریقت هر کجا کردیم سِیر

Офиятро бо назарбозии фироқи афтода буд

عافیت را با نظربازی فِراق افتاده بود

Соқиои ҷоми дамодами даҳ ки дар сайри тариқ

ساقیا جامِ دَمادَم ده که در سِیرِ طریق

Ҳар ки ошиқ вааш наомад дар нифоқи афтода буд

هر که عاشق‌وَش نیامد در نفاق افتاده بود

эй маъбари мужда Эй фармо ки дӯшами офтоб

ای مُعَبِّر مژده‌ای فرما که دوشم آفتاب

Дар шкрхўоби сабӯҳии ҳам всоқи афтода буд

در شکرخوابِ صبوحی هم وثاق افتاده بود

Нақш май бастам ки гирами гӯшае зон чашми маст

نقش می‌بستم که گیرم گوشه‌ای زان چشمِ مست

Тоқату сабр аз хами абрӯаши тоқи афтода буд

طاقت و صبر از خَمِ ابروش طاق افتاده بود

Гар накардӣ нусрати дайн , шоҳи яҳё , аз карам

گر نکردی نصرتِ دین، شاه یحیی، از کَرَم

Кори малику дайни зи назму атсоқи афтода буд

کار مُلک و دین ز نظم و اِتِّساق افتاده بود

Ҳофизи он соъат ки ин назм парешон ме навишт

حافظ آن ساعت که این نظمِ پریشان می‌نوشت

Тоири фикраш ба доми иштиёқи афтода буд

طایرِ فکرش به دامِ اشتیاق افتاده بود

Хониш
ғзл шморҳ 212 — фрӣдвн фрҳ ондвз
ғзл шморҳ 212 — сҳӣл қосмӣ
ғзл шморҳ 212 — мҳсн лӣлҳ квҳӣ
ғзл шморҳ 212 — ъбдолҳмӣд зӣоӣӣ
ғзл шморҳ 212 — м. крӣмӣ
ғзл шморҳ 212 — фотмҳ зндӣ
ғзл шморҳ 212 — прӣ соткнӣ ъндлӣб
ғзл шморҳ 212 — мрӣм фқӣҳӣ кӣо
ғзл шморҳ 212 — оҳсон ҳлоҷ
ғзл шморҳ 212 — офср орӣо
ғзл шморҳ 212 — нознӣн бозӣон