Кунун ки дар чаман омад гул аз адам ба вуҷӯд

کنون که در چمن آمد گُل از عَدَم به وجود

Бунафша дар қадам ӯ ниҳоди сар ба суҷуд

بنفشه در قدمِ او نهاد سر به سجود

Бануш ҷоми сабӯҳӣ ба нолаи дафу чанг

بنوش جامِ صبوحی به نالهٔ دَف و چنگ

Бабўс ғабғаби соқӣ ба нағмаи неу авд

ببوس غَبغَب ساقی به نغمهٔ نی و عود

Ба даври гули манишин бешаробу шоҳиду чанг

به دورِ گُل منشین بی‌شراب و شاهد و چنگ

Ки ҳамчуи рӯзи бақои ҳафтае буд маъдӯд

که همچو روزِ بقا هفته‌ای بُوَد معدود

Шуд аз хурӯҷи раёҳин чу осмони равшан -

شد از خروجِ رِیاحین چو آسمان روشن

Замин , ба ахтари маймуну толеъи масъӯд

زمین، به اخترِ میمون و طالعِ مسعود

зи дасти шоҳиди нозуки изори исои дам

ز دستِ شاهدِ نازک‌عِذار عیسی‌دَم

Шароби нӯш ва раҳо кун ҳадиси оду самуд

شراب نوش و رها کن حدیثِ عاد و ثمود

Ҷаҳон чу хулд барин шуд ба даври сӯсану гул

جهان چو خُلدِ بَرین شد به دورِ سوسن و گل

Вале чаҳ суд ки дар вай на мумкинаст хлўд

ولی چه سود که در وِی نه ممکن است خُلُود

Чу гул савор шавад бар ҳавои сулаймони вор

چو گل سوار شَوَد بر هوا سلیمان‌وار

Саҳар ки мурғи даройад ба нағмаи Довӯд -

سحر که مرغ درآید به نغمهٔ داوود

Ба боғ , тоза кун ойини дайни зардуштӣ

به باغ، تازه کن آیینِ دینِ زردشتی

Кунун ки лола барафрӯхт оташи намруд

کنون که لاله برافروخت آتشِ نمرود

Бихоҳ ҷоми сабӯҳӣ ба ёди осифи аҳд

بخواه جامِ صَبوحی به یادِ آصفِ عهد

Вазири малики сулаймон , имоди дайн , Маҳмӯд

وزیرِ مُلکِ سلیمان، عمادِ دین، محمود

Буд ки маҷлиси ҳофиз ба Ямани тарбияташ

بُوَد که مجلس حافظ به یمن تربیتش

Ҳар ончӣ май талабад ҷумла бошадаш мавҷӯд

هر آن چه می‌طلبد جمله باشدش موجود