Аз дидаи хӯни дили ҳама бар рӯй мо равад

از دیده خونِ دل همه بر رویِ ما رَوَد

Бар рӯй мо зи дида чаҳ гӯям чаҳ ҳо равад

بر رویِ ما ز دیده چه گویم چه‌ها رَوَد

Мо дар даруни синаи ҳавоӣ наҳуфта ем

ما در درونِ سینه هوایی نهفته‌ایم

Бар бод агар равад дили мо зон ҳаво равад

بر باد اگر رَوَد دلِ ما زان هوا رود

Хуршед ховарӣ кунад аз рашки ҷомаи чок

خورشیدِ خاوری کُنَد از رَشک جامه چاک

Гар моҳи мҳрпрўри ман дар қабо равад

گر ماهِ مِهرپرورِ من در قبا رود

Бар хоки роҳ ёр ниҳодем рӯй хеш

بر خاکِ راهِ یار نهادیم رویِ خویش

Бар рӯй мо равост агар ошно равад

بر رویِ ما رواست اگر آشنا رود

Сайласт оби дида ва ҳар кас ки бугзарад

سیل است آبِ دیده و هر کس که بگذرد

Гар худ дилаши зи санг буд ҳам з ҷо равад

گر خود دلش ز سنگ بُوَد هم ز جا رود

Моро ба оби дидаи шаб ва рӯз моҷарост

ما را به آبِ دیده شب و روز ماجراست

Зон раҳгузар ки бар сари кӯяш чаро равад

زان رهگذر که بر سرِ کویش چرا رود

Ҳофиз ба кӯии майкадаи доим ба сидқи дил

حافظ به کوی میکده دایم به صدقِ دل

Чун суфиёни савмиъаи дор аз сафо равад

چون صوفیانِ صومعه دار از صفا رود