Гарчи бар воъизи шаҳри ин сухан осон нашавад

گر چه بر واعظِ شهر این سخن آسان نشود

То риёи варзаду солус мусулмон нашавад

تا ریا وَرزَد و سالوس مسلمان نشود

Риндӣ омӯз ва карам кун ки на чандон ҳунар аст

رِندی آموز و کَرَم کُن که نه چندان هنر است

Ҳайвонӣ ки нанӯшад май ва инсон нашавад

حَیَوانی که ننوشد مِی و انسان نشود

Гавҳари пок бибояд ки шавад қобили файз

گوهرِ پاک بِباید که شود قابلِ فیض

Вар на ҳар сангу гулӣ , лؤлؤ ва марҷон нашавад

وَر نه هر سنگ و گِلی، لؤلؤ و مرجان نشود

Исми аъзами бикунади кори худ эй дил , хуш бош

اسمِ اعظم بِکُنَد کارِ خود ای دل! خوش باش

Ки ба талбису ҳиял , дев мусулмон нашавад

که به تَلبیس و حِیَل، دیو مسلمان نشود

Ишқ май варзаму умед ки ин фани шариф

عشق می‌ورزم و امّید که این فَنِّ شریف

Чун ҳунарҳои дигар мӯҷиб ҳурмон нашавад

چون هنرهایِ دگر، موجب حِرمان نشود

Дӯш мегуфт ки фардо бидиҳам коми дилат

دوش می‌گفت که «فردا بدهم کامِ دلت»

Сабабии сози худоё ки пушаймон нашавад

سببی ساز خدایا که پشیمان نشود

Ҳасани халқии зи худо май талабами хуии ту ро

حُسنِ خُلقی زِ خدا می‌طلبم خویِ تو را

То дигар хотири мо аз ту парешон нашавад

تا دگر خاطرِ ما از تو پریشان نشود

Зарраро то набӯд ҳиммати олии ҳофиз

ذره را تا نَبوَد همّتِ عالی حافظ

Толиби чашмаи хуршед дурахшон нашавад

طالبِ چشمهٔ خورشیدِ درخشان نشود