Зиҳии хуҷастаи замонӣ ки ёр бозояд

زهی خجسته زمانی که یار بازآید

Ба коми ғмздгон ғмгсор бозояд

به کامِ غمزدگان غمگُسار بازآید

Ба пеши хайл хаёлаш кашидам аблақи чашм

به پیشِ خیلِ خیالش کشیدم اَبلقِ چشم

Бидон умед ки он шаҳсавор бозояд

بدان امید که آن شهسوار بازآید

Агар на дар хами чавгон ӯ равад сари ман

اگر نه در خمِ چوگان او رَوَد سَرِ من

з сар нагӯяму сари худ чаҳ кор бозояд

ز سر نگویم و سر خود چه کار بازآید

Муқӣм бар сар роҳаш нишастаам чун гирд

مقیم بر سرِ راهش نشسته‌ام چون گرد

Бидон ҳавас ки бад-ӣн раҳгузор бозояд

بدان هوس که بدین رهگذار بازآید

Дилӣ ки бо сари зулфин ӯ қарорӣ дод

دلی که با سرِ زلفین او قراری داد

Гумон мабар ки бидон дил қарор бозояд

گمان مَبَر که بدان دل قرار بازآید

Чаҳ ҷаврҳо ки кашиданд булбулон аз дай

چه جورها که کشیدند بلبلان از دی

Ба буии он ки дигар навбаҳор бозояд

به بویِ آن که دگر نوبهار بازآید

зи нақши банд қазо ҳаст умеди он ҳофиз

ز نقش بندِ قضا هست امید آن حافظ

Ки ҳамчуи сарв ба дастам нигор бозояд

که همچو سرو به دستم نگار بازآید