эй сабои накҳатӣ аз кӯии фулонӣ ба ман ор

ای صبا نَکهَتی از کویِ فُلانی به من آر

Зору бемори ғамами роҳати ҷонӣ ба ман ор

زار و بیمارِ غَمَم راحتِ جانی به من آر

Қалб бе ҳосили моро бизан эксири мурод

قلب بی‌حاصلِ ما را بزن اکسیرِ مراد

Яъне аз хок дар дӯсти нишоне ба ман ор

یعنی از خاکِ درِ دوست نشانی به من آر

Дар камӣнгоҳи назар бо дили хешам ҷанг аст

در کمینگاه نظر با دلِ خویشم جنگ است

зи абрӯу ғамза ӯ тир ва камоне ба ман ор

ز ابرو و غمزهٔ او تیر و کمانی به من آر

Дар ғарибӣу фироқу ғами дил пер шудам

در غریبی و فِراق و غمِ دل پیر شدم

Соғар май зи кафи тозаи ҷавонӣ ба ман ор

ساغرِ مِی ز کفِ تازه جوانی به من آر

Мункиронро ҳам аз ин май ду се соғар бичашон

منکران را هم از این مِی دو سه ساغر بچشان

Вагар эшон нстоннди равонӣ ба ман ор

وگر ایشان نَستانند روانی به من آر

Соқиои ъушрати имрӯз ба фардои мФкн

ساقیا عشرتِ امروز به فردا مَفِکَن

ё зи девони қазо хатамоне ба ман ор

یا ز دیوانِ قضا خطِّ امانی به من آر

Дилам аз даст бишуд дӯш чу ҳофиз ме гуфт

دلم از دست بِشُد دوش چو حافظ می‌گفت

К-эии сабои накҳатӣ аз кӯии фулонӣ ба ман ор

کای صَبا نَکهَتی از کویِ فلانی به من آر