Рӯй бинмоу марои гӯ ки зи ҷон дил баргир

روی بِنْما و مرا گو که ز جان دل برگیر

Пеши шамъи оташи парвона ба ҷони гӯи даргир

پیشِ شمع آتشِ پروانه به جان گو درگیر

Дар лаби ташнаи мо байну мадори оби дареғ

در لبِ تشنهٔ ما بین و مدار آب دریغ

Бар сари куштаи хеши ойу з хокаш баргир

بر سَرِ کُشتهٔ خویش آی و ز خاکَش برگیر

Тарки дарвеши мгир ар набӯд симу зараш

تَرکِ درویش مگیر ار نَبُوَد سیم و زَرَش

Дар ғамати сими шумори ашку Рахшро зари гир

در غَمَت سیمْ شُمار اشک و رُخَش را زر گیر

Чанг бинавоз ва бисоз ар набӯд авд чаҳ бок ?

چنگ بِنْواز و بساز ار نَبُوَد عود چه باک؟

Оташами ишқу дилами авду танами миҷмари гир

آتشم عشق و دلم عود و تَنَم مِجمَر گیر

Дар самоъи ойу зи сари хирқаи барандоз ва бирақс

در سَماع آی و ز سر خرقه برانداز و برقص

Вар на бо гӯшаи рӯу хирқаи мо дар сари гир

ور نه با گوشه رو و خرقهٔ ما در سر گیر

Суф баркаш зи сару бодаи софии даракаш

صوف بَرکَش ز سر و بادهٔ صافی دَرکَش

Сим дар боз ва ба зари симбрӣ дар бар гир

سیم در باز و به زر سیمبَری در بر گیر

Дӯсти гӯи ёри шӯ ва ҳар ду ҷаҳон душман бош

دوست گو یار شو و هر دو جهان دشمن باش

Бахти гӯ пушт макун , рӯй замини лашкари гир

بخت گو پشت مَکُن، رویِ زمین لشکر گیر

Майл рафтан макун эй дӯсти дамӣ бо мо бош

میل رفتن مَکُن ای دوست دَمی با ما باش

Бар лаби ҷӯй , тараби ҷӯй ва ба кафи соғари гир

بر لبِ جوی، طرب جوی و به کف ساغر گیر

Рафтаи гир аз бараму зотшу оби дилу чашм

رفته گیر از بَرَم و زآتش و آبِ دل و چشم

Гӯнаам зарду лабами хушку канорамтар гир

گونه‌ام زرد و لبم خشک و کنارم تَر گیر

Ҳофиз ороста кун базм ва бигӯ воъиз ро

حافظ آراسته کن بزم و بگو واعظ را

Ки бибин маҷлисаму тарки сари минбари гир

که ببین مجلسم و تَرکِ سَرِ منبر گیر