Ҳоли хунини дилон ки гуяд боз ?

حالِ خونین دلان که گوید باز؟

Вази фалаки хӯни хам ки ҷӯяд боз ?

وز فلک خونِ خُم که جوید باز؟

Шармаш аз чашм мепрессатон бод

شرمش از چشمِ مِی پرستان باد

Наргиси маст агар бирӯяд боз

نرگسِ مست اگر بروید باز

Ҷузи Флотўн хам нишин шароб

جز فَلاطونِ خُم نشینِ شراب

Сари ҳикмат ба мо ки гуяд боз ?

سِرِّ حکمت به ما که گوید باز؟

Ҳар ки чун лолаи коса гардон шуд

هر که چون لاله کاسه گَردان شد

Зини ҷафои рух ба хӯн бишӯяд боз

زین جفا رُخ به خون بشوید باز

Накушояд дилам чу ғунча агар

نَگُشایَد دلم چو غنچه اگر

Соғарӣ аз лабаши набавӣади боз

ساغری از لبش نبوید باز

Бас ки дар парда чанг гуфт сухан

بس که در پرده چنگ گفت سخن

Бабраши мӯӣ то нимувед боз

بِبُرَش موی تا نَمویَد باز

Гирди байтулҳаром хами ҳофиз

گِردِ بیتُ الحَرامِ خُم حافظ

Гар намирад ба сари бпўиди боз

گر نمیرد به سَر بپوید باز