Хез ва дар косаи зари об трбнок андоз

خیز و در کاسهٔ زر آبِ طَرَبناک انداز

Пештар зон ки шавад косаи сар хок андоз

پیشتر زان که شَوَد کاسهٔ سَر خاک‌ انداز

Оқибати манзили мо водӣ хомӯшон аст

عاقبت منزلِ ما وادیِ خاموشان است

Ҳолиё ғулғула дар гунбад афлок андоз

حالیا غُلغُله در گنبدِ افلاک انداز

Чашми олӯдаи назар , аз рухи ҷонон давр аст

چشمِ آلوده‌نظر، از رخِ جانان دور است

Бар рух ӯ назар аз оина пок андоз

بر رخِ او نظر از آینهٔ پاک انداز

Ба сари сабзи ту эй сарв кигар хок шавам

به سرِ سبزِ تو ای سرو که گر خاک شَوَم

Ноз аз сари бунау соя бар ин хок андоз

ناز از سَر بِنِه و سایه بر این خاک انداز

Дили моро ки зи мори сари зулф ту бахаст

دلِ ما را که ز مارِ سرِ زلفِ تو بِخَست

Аз лаби худ ба шифохона тирёк андоз

از لبِ خود به شفاخانهٔ تریاک انداز

Малики ин мазраъаи доне ки саботии надиҳад

مُلکِ این مزرعه دانی که ثباتی ندهد

Оташӣ аз ҷигари ҷом , дар амлок андоз

آتشی از جگرِ جام، در املاک انداز

Ғусл дар ашк задам коҳил тариқат гӯйанд

غسل در اشک زدم کَاهلِ طریقت گویند

Поки шӯи аввал ва пас дида бар он пок андоз

پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز

ё раби он зоҳиди худбин ки ба ҷуз айб надид

یا رب آن زاهدِ خودبین که به جز عیب ندید

Дӯди оҳяш дар ойӣна идрок андоз

دودِ آهیش در آیینهٔ اِدراک انداز

Чун гул аз накҳат ӯ ҷома қабо кун ҳофиз

چون گُل از نَکهَتِ او جامه قبا کن حافظ

Венаи қабо дар раҳи он қомат чолок андоз

وین قبا در رَهِ آن قامتِ چالاک انداز