Дило , рафиқи сафари бахти никхўоҳти бас

دلا، رَفیقِ سفر بختِ نیکخواهت بس

Насими равзаи Широз , пайки роҳати бас

نسیمِ روضهٔ شیراز، پیکِ راهت بس

Дигар зи манзили ҷонон сафар макун дарвеш

دگر ز منزلِ جانان سفر مَکُن درویش

Ки сайри маънавӣу кунҷи хонақоҳати бас

که سِیرِ معنوی و کُنجِ خانقاهت بس

Вагар камӣн бигушоед ғамии зи гӯшаи дил

وگر کمین بِگُشایَد غمی ز گوشهٔ دل

Ҳарими даргаи пери Муғон , паноҳати бас

حریمِ درگهِ پیرِ مغان، پناهت بس

Ба садр мстбаҳ биншину соғар май нӯш

به صَدرِ مِصْطَبه بنشین و ساغرِ مِی‌ نوش

Ки ин қадари зи ҷаҳон , касби молу ҷоҳати бас

که این قَدَر ز جهان، کسبِ مال و جاهَت بس

Зёдтии матлаб , кор бар худ осон кун

زیادتی مَطَلَب، کار بر خود آسان کن

Суроҳе май лаълу бутӣ чу моҳати бас

صُراحیِ مِیِ لعل و بُتی چو ماهَت بس

Фалак ба мардум нодон диҳад зимоми мурод

فلک به مَردمِ نادان دهد زِمامِ مراد

Ту аҳли фазлӣу дониш , ҳамин гуноҳати бас

تو اهل فضلی و دانش، همین گناهت بس

Ҳавои маскани мأлўФу аҳди ёри қадим

هوایِ مسکن مألوف و عهدِ یارِ قدیم

зи раҳравони сФркрдаҳ , узрхоҳати бас

ز رهروانِ سفرکرده، عذرخواهت بس

Ба миннати дгарон ху макун ки дар ду ҷаҳон

به مِنَّتِ دگران خو مَکُن که در دو جهان

Ризои эзаду анъоми подшоҳати бас

رضایِ ایزد و اِنعامِ پادشاهت بس

Ба ҳеҷ вирд дигар нест ҳоҷат эй ҳофиз

به هیچ وِردِ دگر نیست حاجت ای حافظ

Дуои ним шабу дарси субҳгоҳати бас

دعایِ نیمْ‌شب و درسِ صبحگاهت بس