Дар дайр Муғон омад , ёрами қадаҳӣ дар даст

در دیرِ مغان آمد، یارم قدحی در دست

Маст аз майу михўорон аз наргиси масташи маст

مست از می و میخواران از نرگسِ مستش مست

Дар наъли саманд ӯ шакли маи нави пайдо

در نعلِ سمندِ او شکلِ مهِ نو پیدا

Вази қади баланд ӯ болои санавбар , паст

وز قدِ بلندِ او بالایِ صنوبر، پست

Охир ба чаҳ гӯям ҳаст аз худ хабарам , чун нест

آخر به چه گویم هست از خود خبرم، چون نیست

Вази баҳр чаҳ гӯям нест бо ваии назарам , чун ҳаст

وز بَهرِ چه گویم نیست با وی نظرم، چون هست

Шамъи дили дмсозм , бинишаст чу ӯ бархест

شمعِ دلِ دمسازم، بنشست چو او برخاست

Ва афғони зи назарбозон , бархест чу ӯ бинишаст

و افغان ز نظربازان، برخاست چو او بنشست

Гар ғолияи хуш бӯ шуд , дар гесуӣ ӯ печид

گر غالیه خوش بو شد، در گیسویِ او پیچید

Вари васмаи кмонкши гашт , дар абрӯӣ ӯ пайваст

ور وَسمه کمانکَش گشت، در ابروی او پیوست

Бозоӣ ки бозояд умр шудаи ҳофиз

بازآی که بازآید عمرِ شدهٔ حافظ

Ҳарчанд ки ноед боз , тирӣ ки бишуд аз шаст

هرچند که ناید باز، تیری که بِشُد از شست