Сӯфӣ гулӣ бичину мураққаъ ба хори бахш
صوفی گُلی بچین و مُرَقَّع به خار بخش
Венаи зуҳди хушкро ба май хушгувори бахш
وین زهدِ خشک را به مِی خوشگوار بخش
Томоту шатаҳ дар раҳи оҳанги чанг на
طامات و شَطح در رَهِ آهنگِ چنگ نِه
Тасбеҳу тилсон ба мева мегусор бахш
تسبیح و طَیلَسان به مِی و مِیگُسار بخش
Зуҳди гарон ки шоҳид ва соқӣ наме харанд
زُهدِ گران که شاهد و ساقی نمیخرند
Дар ҳалқаи чаман ба насими баҳори бахш
در حلقهٔ چمن به نسیمِ بهار بخش
Роҳами шароб лаъл зад эй мейри ошиқон
راهم شراب لعل زد ای میرِ عاشقان
Хӯни маро ба чоҳи занхдони ёри бахш
خونِ مرا به چاهِ زَنَخدانِ یار بخش
ё раб ба вақти гул , гунаҳи банда афв кун
یا رب به وقتِ گُل، گُنَهِ بنده عفو کن
Венаи моҷаро ба сарви лаби ҷӯйбори бахш
وین ماجرا به سروِ لبِ جویبار بخش
эй он ки раҳ ба машраби мақсӯди барда Эй
ای آن که رَه به مشربِ مقصود بُردهای
Зини баҳр , қатрае ба ман хоксори бахш
زین بحر، قطرهای به منِ خاکسار بخش
Шукронаро ки чашми ту рӯй батон надид
شکرانه را که چشم تو رویِ بتان ندید
Моро ба афву лутфи худовандгори бахш
ما را به عفو و لطفِ خداوندگار بخش
Соқӣ чу шоҳ нӯш кунад бодаи сабӯҳ
ساقی چو شاه نوش کند بادهٔ صَبوح
Гӯи ҷоми зар ба ҳофизи шаби зиндаи дори бахш
گو جامِ زر به حافظِ شب زنده دار بخش