Шароб талх мехоҳам ки мрдоФкн буд зӯраш

شرابِ تلخ می‌خواهم که مردافکن بُوَد زورش

Ки то як дам биёсоем зи дунёу шару шӯриш

که تا یک دَم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

Смоти даҳри дун парвар надорад шаҳди осоиш

سِماطِ دَهرِ دون‌پرور ندارد شهدِ آسایش

Мазоқи ҳирсу оз эй дил , башу аз талх ва аз шӯриш

مَذاقِ حرص و آز ای دل، بشو از تلخ و از شورَش

Биовар меки натавон шуд зи макри осмони эмин

بیاور مِی که نَتْوان شد ز مکرِ آسمان ایمن

Ба лаъиби Зуҳраи чангӣу миррӣхи салаҳшӯраш

به لَعبِ زهرهٔ چنگیّ و مرّیخِ سلحشورش

Каманди сайд баҳромӣ бияфкан , ҷом ҷам бурдор

کمندِ صیدِ بهرامی بیفکن، جامِ جم بردار

Ки ман паймӯдами ин саҳро , на баҳромаст ва на гӯраш

که من پیمودم این صحرا، نه بهرام است و نه گورش

Биё то дар май софяти роз даҳр бинмоем

بیا تا در مِی صافیت رازِ دَهر بِنْمایم

Ба шарти он ки нанамое ба каҷи табъони дили Кӯруш

به شرطِ آن که نَنْمایی به کج‌طبعانِ دل‌کورش

Назар кардан ба даравишони мунофӣ бузургӣ нест

نظر کردن به درویشان مُنافیِّ بزرگی نیست

Сулаймон бо чунон ҳишмат , назарҳо буд бо мӯраш

سلیمان با چُنان حشمت، نظرها بود با مورش

Камони абрӯии ҷонон наме печади сар аз ҳофиз

کمانِ ابرویِ جانان نمی‌پیچد سر از حافظ

Валикин ханда меояд , бад-ӣни бозуӣ бе зӯраш

ولیکن خنده می‌آید، بدین بازویِ بی‌زورش