Ҳотифӣ аз гӯшаи майхонаи дӯш

هاتفی از گوشهٔ میخانه دوش

Гуфт бубахшанд гунаҳ , ме бануш

گفت ببخشند گنه، مِی بنوش

Лутфи илоҳии бикунади кори хеш

لطفِ الهی بِکُنَد کارِ خویش

Мужда раҳмат бирасонад сурӯш

مژدهٔ رحمت برساند سروش

Ин хиради хом ба майхона бар

این خِرَدِ خام به میخانه بَر

То мелаъл оварадаш хӯн ба ҷӯш

تا مِیِ لعل آوَرَدَش خون به جوش

Гарчи висолаш на ба кӯшиш диҳанд

گرچه وصالش نه به کوشش دهند

Ҳар қадар эй дил ки туоне бакӯш

هر قَدَر ای دل که توانی بکوش

Лутфи худои бештар аз ҷурми мост

لطفِ خدا بیشتر از جرمِ ماست

Нуктаи сарбаста чаҳ доне ? хамӯш

نکتهٔ سربسته چه دانی؟ خموش

Гӯши ману ҳалқаи гесуии ёр

گوشِ من و حلقهٔ گیسویِ یار

Рӯй ману хок дар май фуруш

رویِ من و خاکِ درِ مِی فروش

Риндии ҳофиз на гноҳисти саъб

رندیِ حافظ نه گناهیست صَعب

Бо карами Подшаҳи айби пӯш

با کَرَمِ پادشه عیب پوش

Довари дайн , шоҳи шуҷоъ , он ки кард

داورِ دین، شاه شجاع، آن که کرد

Рӯҳи қудси ҳалқаи амраш ба гӯш

روحِ قدس حلقهٔ امرش به گوش

эй малики алърш муродаш бидиҳ

ای مَلِکُ العَرش مرادش بده

Ва аз хатари чашми бадаши дори гӯш

و از خطرِ چشمِ بَدَش دار گوش