Мақоми амн ва май беғашу рафиқи шафиқ

مقامِ امن و میِ بی‌غَش و رفیقِ شفیق

?герати мудом муяссар шавад зиҳии тавфиқ

گَرَت مدام میسّر شود زهی توفیق

Ҷаҳону кори ҷаҳони ҷумлаи ҳеҷ бар ҳеҷ аст

جهان و کارِ جهان جمله هیچ بَر هیچ است

Ҳазор бори ман ин нукта кардаам таҳқиқ

هزار بار من این نکته کرده‌ام تحقیق

Дареғу дард ки то ин замон надонистам

دریغ و دَرد که تا این زمان ندانستم

Ки кимиёии саодат , рафиқ буд рафиқ

که کیمیایِ سعادتْ رفیق بود رفیق

Ба мأмнии рӯу фурсати шимури ғанимати вақт

به مَأمَنی رو و فرصت شمُر غنیمتِ وقت

Ки дар кмингаҳ умранд , қотеъони тариқ

که در کمینگهِ عمرند قاطعانِ طریق

Биё ки тавбаи зи лаълнигору хандаи ҷом

بیا که توبه ز لعلِ نگار و خندهٔ جام

Ҳкоитист ки ақлаш намекунад тасдиқ

حکایتی‌ست که عقلش نمی‌کُند تصدیق

Агар чаҳ мӯии миёнат ба чун манӣ нарасад

اگر چه مویِ میانت به چون منی نرسد

Хушаст хотирам аз фикри ин хаёли дақиқ

خوش است خاطرم از فکرِ این خیالِ دقیق

Ҳаловатӣ ки туро дар чаҳ занхдон аст

حلاوتی که تو را در چهِ زَنَخدان است

Ба кана он нарасад сад ҳазор фикри амиқ

به کُنهِ آن نرسد صد‌هزار فکرِ عمیق

Агар ба ранг ақиқӣ шуд ашки ман , чаҳ аҷаб ?

اگر به رنگِ عقیقی شد اشکِ من چه عَجب

Ки меҳри хотами лаъл ту ҳаст ҳамчуи ақиқ

که مُهرِ خاتمِ لَعلِ تو هست همچو عقیق

Ба ханда гуфт ки ҳофизи ғуломи табъи туам

به خنده گفت که «حافظ! غلامِ طبعِ تواَم»

Бибин ки то ба чаҳ ҳадам ҳаме кунад тҳмиқ

ببین که تا به چه حدَّم همی‌کُنَد تحمیق