Агар он тарки широзӣ , ба дасти оради дили мо ро

اگر آن تُرکِ شیرازی به‌‌ دست‌ آرَد دلِ ما را

Ба холи ҳиндӯяши бахшам , Самарқанду Бухоро ро

به خال هِندویَش بَخشَم سَمَرقند و بُخارا را

Бидиҳ соқӣ , май боқӣ , ки дар ҷинат , нахоҳӣ ёфт

بده ساقی مِیِ باقی که در جَنَّت نخواهی یافت

Канори оби рукни ободу гули гашти мусалло ро

کنارِ آبِ رُکناباد و گُل‌گَشتِ مُصَلّا را

Фиғон кин лўлёни шӯхи ширини кори шаҳрошӯб

فَغان! کاین لولیانِ شوخِ شیرین‌کارِ شهرآشوب

Чунон бурданди сабр аз дил , ки таркон хон яғмо ро

چُنان بُردند صبر از دل که تُرکان خوانِ یَغما را

зи ишқи нотамоми мо , ҷамоли ёр мустағнӣ аст

ز عشقِ ناتمامِ ما جمالِ یار مُستَغنی‌ است

Ба обу рангу холу хат , чаҳ ҳоҷат рӯй зебо ро

به آب و رنگ و خال و خط چه حاجت رویِ زیبا را؟

Ман аз он ҳасани рӯзафзӯн ки Юсуф дошт донистам

مَن از آن حُسنِ روزاَفزون که یوسُف داشت دانستم

Ки ишқ аз пардаи исмат , буруни оради Зулайхо ро

که عشق از پردهٔ عِصمت بُرون آرَد زُلِیخا را

Агар дашном фармое вагар нафрин , дуо гӯям

اگر دشنام فرمایی و گَر نفرین دعا گویم

Ҷавоби талх май зебад , лаби лаъли шкрхо ро

جوابِ تلخ می‌زیبَد لبِ لَعلِ شِکرخا را

Насиҳат гӯш кун ҷоно , ки аз ҷони дӯст тар доранд

نصیحت گوش کن جانا که از جان دوست‌تر دارند

Ҷавонони саодатманд , панди пери доно ро

جوانانِ سعادتمند پندِ پیرِ دانا را

Ҳадис аз мутриб ва май гӯу рози даҳр камтар ҷӯ

حَدیث از مُطرب و مِی گو و رازِ دَهر کمتر جو

Ки кас нагушӯд ва накушояд , ба ҳикмати ин муаммо ро

که کس نَگشود و نَگشاید به حکمت این مُعمّا را

Ғазал гуфтӣ ва дар сифтӣ , биё ва хуш бихон ҳофиз

غزل گفتی و دُر سُفتی بیا و خوش بخوان حافظ

Ки бар назм ту ифшоанд , фалаки ақди сурайё ро

که بر نظمِ تو اَفشانَد فَلَک عِقد ثُریّا را