Дорои ҷаҳони нусрати дайни хусрави комил

دارایِ جهان نصرتِ دین خسروِ کامل

Яҳёи бен Музаффари малики олами одил

یَحیَی بنِ مُظَفَّر مَلِکِ عالمِ عادل

эй даргаи исломи паноҳи ту кушода

ای درگهِ اسلام پناهِ تو گشاده

Бар рӯй замини равзанаи ҷон ва дар дил

بر رویِ زمین روزنهٔ جان و دَرِ دل

Таъзими ту бар ҷону хиради воҷибу лозим

تعظیمِ تو بر جان و خِرَد واجب و لازم

Анъоми ту бар куну макони фоизу шомил

اِنعام تو بر کون و مکان فایض و شامل

Рӯзи азал аз калаки ту як қатраи сиёҳӣ

روزِ ازل از کِلکِ تو یک قطره سیاهی

Бар рӯй ма афтод ки шуд ҳали масоил

بر رویِ مَه افتاد که شد حلِّ مسائل

Хуршед чу он хол сияҳ дид , ба дил гуфт

خورشید چو آن خالِ سیَه دید، به دل گفت

эй коҷ ки ман будамӣ он ҳиндӯии мқбл

ای کاج که من بودَمی آن هندویِ مقبل

Шоҳои фалак аз базми ту дар рақс ва самоъ аст

شاها فلک از بزمِ تو در رقص و سَماع است

Дасти тараб аз домани ин замзамаи мгсл

دستِ طَرَب از دامنِ این زمزمه مَگسِل

Май нӯшу ҷаҳони бахш ки аз зулфи камандат

مِی نوش و جهان بخش که از زلفِ کمندت

Шуд гардани бадхоҳи гирифтори слосл

شد گردنِ بدخواه گرفتار سَلاسِل

Даври фалакии яксара бар мнҳҷ адл аст

دورِ فلکی یکسَره بر مَنْهَجِ عدل است

Хуш бош ки золими набарди роҳ ба манзил

خوش باش که ظالم نَبَرد راه به منزل

Ҳофизи қалами шоҳи ҷаҳони мқсм ризқ аст

حافظ قلمِ شاه جهان مُقسِمِ رزق است

Аз баҳр маишат макун андешаи ботил

از بهرِ معیشت مَکُن اندیشهٔ باطل