Ҳар нуктае ки гуфтам дар васфи он шамоил

هر نکته‌ای که گفتم در وصفِ آن شَمایل

Ҳар кӯ шунид гуфтои ллаҳ дар қоил

هر کو شنید گفتا «لِلّهِ دَرُّ قائل»

Таҳсили ишқу риндӣ осон намӯд аввал

تحصیلِ عشق و رندی آسان نمود اول

Охир бсухт ҷонам дар касби ин фазойил

آخر بسوخت جانم در کسبِ این فضایل

Ҳаллоҷ бар сари дори ин нукта хуш сарояд

حَلّاج بر سرِ دار این نکته خوش سُراید

Аз шофиӣ напурсанд амсоли ин масоил

«از شافعی نپرسند امثالِ این مسائل»

Гуфтам ки кӣ бубахшӣ бар ҷони нотавонам ?

گفتم که «کِی ببخشی بر جانِ ناتوانم؟»

Гуфт он замон ки набӯд ҷон дар миёнаи ҳоил

گفت «آن زمان که نَبْوَد جان در میانه حائل»

Дил додаам ба ёрӣ , шухии кашии нигорӣ

دل داده‌ام به یاری، شوخی‌، کَشی، نگاری

Марзияи алсҷоёи Маҳмӯдаи алхсоӣл

مَرضیّةُ السَجایا مَحمودَةُ الخَصائل

Дар айни гӯша гирӣ будам чу чашми мастат

در عینِ گوشه‌گیری بودم چو چشمِ مستت

Ва акнӯн шудам ба мисатон чун абрӯии ту моил

و اکنون شدم به مستان چون ابرویِ تو مایل

Аз оби дидаи сад раҳи тӯфон Нӯҳ дидам

از آبِ دیده صد رَه طوفانِ نوح دیدم

Вази лавҳи синаи нақшат ҳаргиз нагашт зоил

وز لوحِ سینه نقشت هرگز نگشت زایل

эй дӯсти дасти ҳофизи тъўизи чашм захм аст

ای دوست دستِ حافظ تَعویذِ چشم زخم است

ё раби бубинами онро дар гарданати ҳамоил

یا رب ببینم آن را در گردنت حَمایل