Марҳабои тоири фаррухи паии фархундаи паём

مرحبا طایرِ فَرُّخ پِیِ فرخنده پیام

Хайри мақдам чаҳ хабар ? дӯсти куҷо ? роҳи кадом ?

خیرِ مقدم چه خبر؟ دوست کجا؟ راه کدام؟

ё раби ин қофиларо лутфи азали бадарғаи бод

یا رب این قافله را لطفِ ازل بدرقه باد

Ки аз ӯ хасм ба дом омаду маъшуқа ба ком

که از او خصم به دام آمد و معشوقه به کام

Моҷарои ману маъшӯқи маро поён нест

ماجرایِ من و معشوقِ مرا پایان نیست

Ҳар чаҳ оғоз надорад напазирад анҷом

هر چه آغاز ندارد نپذیرد انجام

Гули зи ҳади баради тнъми нафасӣ рух бинмо

گل ز حَد بُرد تَنَعُّم نفسی رخ بنما

Сарв менозад ва хуш нест худоро бхром

سرو می‌نازد و خوش نیست خدا را بخرام

Зулфи дилдор чу зуннор ҳаме фармоед

زلفِ دلدار چو زُنّار همی‌فرماید

Бирав эй шайх ки шуд бар тани мо хирқаи ҳаром

برو ای شیخ که شد بر تنِ ما خرقه حرام

Мурғи рӯҳам ки ҳаме зад зи сари сидраи сафир

مرغِ روحم که همی‌زد ز سرِ سِدره صَفیر

Оқибати донаи хол ту фикандаш дар дом

عاقبت دانهٔ خالِ تو فِکَندَش در دام

Чашми бемори марои хоб на дар хур бошад

چشمِ بیمارِ مرا خواب نه در خور باشد

Ман ?лаи иқтли доءи днФи Киеви ином ?

من لَهُ یَقتُلُ داءٌ دَنَفٌ کیفَ یَنام؟

Ту тараҳҳум накунӣ бар ман мухлис гуфтам

تو تَرَحُّم نکنی بر منِ مُخلص گفتم

Зоки даъвоӣ ваҳо анату тлки алоём

ذاکَ دعوایَ و ها انتَ و تِلکَ الایّام

Ҳофиз ар майл ба абрӯӣ ту дорад шояд

حافظ ار میل به ابرویِ تو دارد شاید

Ҷой дар гӯша миҳроб кунанд аҳли калом

جای در گوشهٔ محراب کنند اهلِ کلام