Ошиқ рӯй ҷавонии хуш нўхостаҳ ам

عاشقِ رویِ جوانی خوشِ نوخاسته‌ام

Вази худои давлати ин ғам ба дуо хоста ам

وز خدا دولتِ این غم به دعا خواسته‌ام

Ошиқу ринду назарбозам ва мегӯям фош

عاشق و رِند و نظربازم و می‌گویم فاش

То бадоне ки ба чандини ҳунар ороста ам

تا بدانی که به چندین هنر آراسته‌ام

Шармам аз хирқаи олӯда худ ме ояд

شَرمَم از خرقهٔ آلودهٔ خود می‌آید

Ки бар ӯ васла ба сад шӯъбада пероста ам

که بر او وصله به صد شُعبده پیراسته‌ام

Хуш бисӯз аз ғамаш эй шамъ ки инак ман низ

خوش بسوز از غَمَش ای شمع که اینک من نیز

Ҳам бад-ӣни кори камарбаста ва бархеста ам

هم بدین کار کمربسته و برخاسته‌ام

Бо чунин ҳайратам аз даст бишуд сарфаи кор

با چُنین حیرتم از دست بِشُد صرفهٔ کار

Дар ғам афзӯдаам онч аз дилу ҷон коста ам

در غم افزوده‌ام آنچ از دل و جان کاسته‌ام

Ҳамчуи ҳофиз ба хароботи рӯми ҷомаи қабо

همچو حافظ به خرابات رَوَم جامه قبا

Бӯ ки дар бар кашад он дилбар нўхостаҳ ам

بو که در بَر کَشَد آن دلبرِ نوخاسته‌ام