Зулф бар боди мада то надиҳӣ бар бодам

زُلف بَر باد مَده تا نَدَهی بَر بادَم

Ноз бунёд макун то накунӣ бунёдам

ناز بُنیاد مَکُن تا نَکَنی بُنیادَم

намемахӯр бо ҳамаи кас то нахӯрам хӯни ҷигар

مِی مَخور با هَمه کَس تا نَخورَم خونِ جِگَر

Сари макаш то накушуд сар ба фалаки фарёдам

سَر مَکِش تا نَکِشَد سَر به فَلَک فَریادَم

Зулфро ҳалқа макун то накунӣ дар бандам

زُلف را حَلقه مَکُن تا نَکُنی دَر بَندَم

Турраро тоби мада то надиҳӣ бар бодам

طُرّه را تاب مَده تا نَدَهی بَر بادَم

Ёр бегона машав то набарӣ аз хешам

یارِ بیگانه مَشو تا نَبَری از خویشم

Ғам ағёр махӯр то накунӣ ношодм

غَمِ اَغیار مَخور تا نَکُنی ناشادَم

Рух барафрӯз ки фориғ кунӣ аз барги гулам

رُخ بَراَفروز که فارغ کُنی اَز بَرگِ گُلم

Қади броФроз ки аз сарв кунӣ озодам

قَد بَراَفراز که اَز سَروْ کُنی آزادَم

Шамъ ҳар ҷамъ машав вар на бисӯзӣ мо ро

شَمعِ هَر جَمع مَشو وَر نَه بِسوزی ما را

Ёд ҳар қавм макун то нарӯй аз ёдам

یادِ هَر قوم مَکُن تا نَرَوی اَز یادَم

Шуҳра шаҳр машав то нануҳум сар дар кӯҳ

شُهرهٔ شَهر مَشو تا نَنَهَم سَر دَر کوه

Шӯр ширин манимо то накунӣ Фарҳодам

شورِ شیرین مَنَما تا نَکُنی فَرهادَم

Раҳм кун бар ман мискин ва ба фарёдами рас

رَحم کُن بَر مَنِ مِسکین و بِه فَریادَم رَس

То ба хок дар осиф нарасад фарёдам

تا به خاکِ دَرِ آصِف نَرِسَد فَریادَم

Ҳофиз аз ҷаври ту ҳошо ки бигардонад рӯй

حافظ از جورِ تو حاشا که بِگَرداند روی

Ман аз он рӯз ки дар банди туами озодам

مَن اَز آن روز که دَر بَندِ توام آزادَم